14081Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnymInstruktor rekreacyjnej jazdy konnej2397Osoba posiadająca kwalifikację “ Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym ” jest przygotowana do samodzielnego planowania, organizowania, realizowania i monitorowania nauki jazdy konnej. Pracuje z uczniami, którzy rozpoczynają naukę jazdy konnej oraz doskonali umiejętności jeździeckie na poziomie rekreacji. Może przygotowywać do rozpoczęcia startów w zawodach w obszarze klas amatorskich poprzedzających sport kwalifikowany. W czasie prowadzenia zajęć dba o bezpieczeństwo wszystkich uczestników szczególnie jeźdźców, jak i koni. Prezentuje umiejętności jeździeckie, wykonując poprawnie technicznie przejazdy czworobokowe i parkurowe, pokonuje przeszkody terenowe, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Wykonuje czynności związane z pielęgnacją i żywieniem koni, a w razie konieczności jest gotowa do udzielenia pierwszej pomocy przedweterynaryjnej. Osoba ta jest gotowa do zorganizowania wyjazdu grupowego w teren, jak również rozwijania aktywności sportowej poprzez planowanie i prowadzenie imprez towarzysko-rekreacyjnych. Kwalifikacją mogą być szczególnie zainteresowani: osoby pracujące w klubach jeździeckich; zawodnicy lub byli zawodnicy; hobbyści, pasjonaci z wiedzą i umiejętnościami jeździeckimi; osoby uprawiające jeździectwo amatorsko, które chciałyby uzyskać atrakcyjną kwalifikację z obszaru rekreacji; osoby aktywnie fizycznie poszukujące nowych, atrakcyjnych dróg rozwoju sportowego; studenci i absolwenci uczelni wyższych (np. kierunki z obszaru: sportu, pedagogiki, turystyki); nauczyciele wychowania fizycznego; absolwenci szkół branżowych np. o kierunkach jeździectwo i hodowla koni; osoby posiadające kwalifikacje w innych sportach. 00Wykształcenie średnieOsoba przystępująca do walidacji musi posiadać: – wykształcenie średnie, – ukończone 18 lat, – oświadczenie o niekaralności związanej z wykonywaniem działalności zawodowej w obszarze objętym kwalifikacją, – zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do uprawiania jeździectwa, – ukończony kurs pierwszej pomocy, minimum 8-godzinny, w ostatnich 3 latach. Jeździectwo od zawsze cieszyło się dużą popularnością, jednak często kojarzone było z elitarnością i sportem dla osób zamożnych. Dzięki ogromnemu rozwojowi tej dyscypliny w ostatniej dekadzie, dziś można je śmiało uznać za sport dla wszystkich. Zacierają się ograniczenia: dostępności – powstaje coraz więcej ośrodków jeździeckich, stąd coraz łatwiej znaleźć zajęcia blisko swojego miejsca zamieszkania; finansowe – szeroki wachlarz ośrodków jeździeckich oferuje zajęcia w różnych, często niezbyt wygórowanych cenach. Jeździectwo amatorskie nie jest już sportem „tylko dla bogatych”; pogodowe – dziś znaczna część ośrodków dysponuje profesjonalnymi krytymi ujeżdżalniami, gdzie zajęcia odbywają się cały rok, bez względu na warunki atmosferyczne; wiekowe – ośrodki oferują często małe kucyki dla najmłodszych uczestników, a z drugiej strony sport ten jest długowieczny. O ile wiele innych sportów wykonywanych zawodowo skazuje swoich zawodników na sportową emeryturę w wieku około 30 lat, o tyle w jeździectwie wraz z wiekiem rośnie doświadczenie, a przy zachowaniu średniej sprawności fizycznej można je uprawiać do późnych lat życia. Przykładem będzie zdobycie w wieku 58 lat złotego medalu olimpijskiego w skokach przez przeszkody przez Nicka Skeltona w Rio w 2016 r., jak również start Hiroshi Hoketsu w wieku 71 lat w konkursie ujeżdżenia na olimpiadzie w Londynie w 2012 r. W Polsce należy przywołać postać Wandy Wąsowskiej, która w wieku 75 lat nadal uczestniczyła w rywalizacji sportowej na poziomie zawodów ogólnopolskich. Warto zaznaczyć, że jeździectwo jest dyscypliną, której popularność stale rośnie. Wskazują to wyraźnie statystyki. Zgodnie z danymi GUS w 2013 roku jeździectwo uprawiało 1% Polaków (ok. 380 tys.) [GUS, 2013 r.]. W 2015 r. liczba ta kształtowała się już na poziomie 600 tys. i stale rosnie [https://sport.onet.pl/jezdziectwo/kazimierz-waga-jazda-konna-staje-sie-modna/q22cxw]. Dodatkowo obserwuje się wzrost zainteresowania dzieci sportem na etapie wczesnoszkolnym. Podejmowane są inicjatywy mające na celu wprowadzenia do jeździectwa najmłodszych uczestników. Coraz większą popularnością cieszą się wycieczki grup przedszkolnych do ośrodków jeździeckich. Dzieci zapoznają się z zasadami funkcjonowania stajni, codziennymi obowiązkami i praca przy koniach. Mogą także skorzystać z przejażdżek i spacerów na kucykach. Jeździectwo przyczynia się również do socjalizacji grup społecznych. Podczas amatorskich lub towarzyskich zawodów sportowych spotykają się zawodnicy z różnych obszarów terytorialnych, grup zawodowych czy też wiekowych. Ponadto jest to doskonała forma popularyzacji zdrowego trybu życia. Uprawianie sportu jest niezbędne do zachowania odpowiedniego poziomu sprawności fizycznej Dobra sprawność fizyczna jest bezcenna i pozwoli uniknąć wielu chorób cywilizacyjnych. Duża ilość ośrodków jeździeckich znajdujących się nawet w małych miejscowościach jest zachętą dla środowiska lokalnego do uczestnictwa w zajęciach sportowych, co jest szansą na alternatywę wobec biernego trybu życia, który często sprowadza się do całkowitego braku aktywności i spędzania czasu wolnego przed komputerem lub telewizorem. Stanowi też szansę na rozwój obszarów wiejskich, w tym zatrzymanie odpływu osób młodych do dużych miast lub za granicę. Jeździectwo kształtuje prawidłowe postawy moralne i etyczne, pozwala na rozbudzenie w człowieku poczucia odpowiedzialności i świadomości stałego obcowania z przyrodą i żywymi zwierzętami. Tym samym można pracować nad podnoszeniem poziomu wrażliwości ludzi względem cierpienia zwierząt, które są przecież od ludzi całkiem zależne. Wobec powyższego zasadne jest, iż Instruktor jazdy konnej musi być osobą odpowiednio wykwalifikowaną. Jest pierwszą i często najważniejszą osobą dla młodego adepta jeździectwa, która wprowadza go w świat koni. Od niej w głównej mierze zależy kształtowanie postaw przyszłych pasjonatów jazdy konnej.. Instruktor jazdy konnej jest szczególnie ważną kwalifikacją, ponieważ odpowiada on za podstawowy etap wyszkolenia - rekreacyjnego, jak również wprowadza uczniów do sportu amatorskiego (organizacja i popularyzacja działalności sportowej, w tym w szczególności jazdy konnej) [zgodnie z art.4, pkt 1 ust. 17, Ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, z 23.04.2003]. Musi działać zgodnie z ideą rozwijania i ochrony zasad sportu oraz współzawodnictwa, a także propagowania i wspierania jeździeckich dyscyplin sportowych. Warto pamiętać, że osoby nieregularnie uprawiające sport często potrzebują dodatkowej motywacji w postaci zorganizowanej formy aktywności. Dzięki czynnej postawie dobrze wykwalifikowanego instruktora są zachęcani do systematycznego podejmowania aktywności fizycznej. W przypadku jeździectwa jest to również warunek niezbędny do bezpiecznego wykonywania ćwiczeń oraz prawidłowego rozwoju umiejętności konia i jeźdźca. Wsparciem motywacyjnym jest również podejmowanie aktywności fizycznej w grupie, co stanowi także czynnik socjalizujący pomiędzy różnymi uczestnikami zajęć. W związku z powyższym, wskazane jest wspieranie form aktywności fizycznej wokół obiektów infrastruktury sportowo-rekreacyjnej na poziomie lokalnym. Proponowana kwalifikacja jest odpowiedzią na potrzeby rynkowe, czyli wciąż zwiększająca się liczba osób jeżdżących konno zarówno na poziomie amatorskim, jak i później sportowym, ale także jest niezbędna z uwagi na bardzo szeroką ofertę kursów instruktorsko-trenerskich, pojawiających się na wolnym rynku, których jakość nie jest weryfikowalna. Część ofert pozwalających na zdobycie tytułów instruktorskich koncentruje się tylko i wyłącznie na przygotowaniu teoretycznym, nawet bez konieczności zbliżenia się do konia. Stanowi to potencjalnie duże zagrożenie dla życia i zdrowia oraz właściwego procesu edukacji uczestników. Osoby zainteresowane rozpoczęciem nauki jazdy konnej powinny trafić pod opiekę dobrze wykwalifikowanego instruktora. Dzięki ZSK, osoby legitymujące się tą kwalifikacją, będą prezentowały odpowiedni poziom przygotowania do prowadzenia zajęć. Potencjalni uczestnicy zajęć wybierając ośrodki z ceryfikowaymi instruktorami mogą zapewnić sobie uczestnictwo w zajęciach na odpowiednim poziomie wyszkolenia wraz z przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa jeźdźca i konia. Posiadacz kwalifikacji “Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym” różni się od posiadacza kwalifikacji “Prowadzenie szkolenia jeździeckiego na poziomie sportowym” ponieważ zajmuje się podstawowym wyszkoleniem jeździeckim, prowadzi zajęcia z jazdy rekreacyjnej, prowadzi działania edukacyjno-informacyjne mające na celu zachęcenie do uprawiania dyscyplin jeździeckich. Kolejna kwalifikacja (Prowadzenie szkolenia jeździeckiego na poziomie sportowym) odnosi się do zbliżonych aspektów, jednak na poziomie sportowym. Posiadacz kwalifikacji “ Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym” inaczej niż technik hodowca koni zajmuje się prowadzeniem zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym oraz działaniami promocyjnymi zachęcającymi do uprawiania dyscyplin jeździeckich oraz przygotowaniem do amatorskiej rywalizacji sportowych. Natomiast technik hodowca koni koncentruje swoje działania na aspektach związanych z chowem i hodowlą oraz dobrostanem koni w stajni lub naturalnym środowisku, nie zaś na zajęciach jeździeckich. Posiadacz kwalifikacji “ Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym” inaczej niż osoba posiadająca zawód jeździec zajmuje się prowadzeniem szkolenia jeździeckiego na poziomie rekreacyjnym oraz działaniami promocyjnymi zachęcającymi do uprawiania dyscyplin jeździeckich oraz przygotowaniem do amatorskiej rywalizacji sportowej. Osoba z kwalifikacjami zawód Jeździec koncentruje się na treningu konia, ale z punktu widzenia zawodnika, a nie zewnętrznego obserwatora i szkoleniowca, jakim jest instruktor. Kwalifikacja “ Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym” inaczej niż kwalifikacja R.27 skupia się na wykonywaniu czynności związanych wyłącznie z prowadzeniem zajęć jeździeckich na poziomie rekreacyjnym. Nie jest przeznaczona do prowadzenia treningu wyścigowego koni oraz treningu powożenia zaprzęgiem. Posiadacz kwalifikacji “ Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym” inaczej niż absolwent kierunków zootechnicznych, zajmuje się prowadzeniem szkolenia jeździeckiego na poziomie rekreacyjnym oraz działaniami promocyjnymi zachęcającymi do uprawiania dyscyplin jeździeckich oraz przygotowaniem do amatorskiej rywalizacji sportowej. Pozostałe kwalifikacje dotyczące prowadzenia treningu lub szkolenia jeździeckiego również są w ZSK lub są procedowane celem włączenia ich do ZSK. Kolejne kwalifikacje to odpowiednio: Prowadzenie szkolenia na poziomie sportowym (PRK 4), Planowanie i prowadzenie procesu treningowego w jeździectwie (PRK 5), Planowanie i prowadzenie wieloletniego procesu szkoleniowego w jeździectwie (PRK 6), Planowanie i prowadzenie doskonalenia kadr szkoleniowych w jeździectwie (PRK 6).Podmioty, które wzięły udział w konsultacjach środowiskowych oraz specjaliści wydali opinie aprobujące wniosek o włączenie kwalifikacji do ZSK. Pozytywnie oceniła go również Rada ds. Kształcenia i Doskonalenia Kadr Kultury Fizycznej. Wnioskodawca skorygował opis kwalifikacji uwzględniając uwagi specjalistów i Rady.Osoba po uzyskaniu niniejszej kwalifikacji może: pracować w ośrodkach jeździeckich; prowadzić zajęcia podczas obozów i kolonii; przygotowywać zawodników do startu w amatorskich i towarzyskich zawodach sportowych oraz zawodach sportowych do poziomu licencji wstępnej; przygotowywać rozgrzewkę zawodników i koni podczas amatorskich i towarzyskich zawodów sportowych oraz zawodów sportowych do poziomu licencji wstępnej; organizować wydarzenia o charakterze towarzysko-rekreacyjnym; organizować i prowadzić wyjazdy w teren; prowadzić własną działalność gospodarczą w zakresie rekreacyjnego szkolenia jeździeckiego. Posiadacz kwalifikacji “Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym”, może zdobywać kolejne kwalifikacje w obszarze nauczania jeździectwa. 1. Etap weryfikacji 1.1. Metody W czasie procesu walidacji dopuszczalne jest stosowanie następujących metod: – test teoretyczny, – rozmowa z komisją walidacyjną, dalej zwaną „komisją”, – wywiad swobodny, – analiza dowodów i deklaracji, – obserwacja w warunkach symulowanych, – obserwacja w warunkach rzeczywistych. Część lub całość walidacji może być przeprowadzona za pomocą metody analizy dowodów i deklaracji. Metoda analizy dowodów i deklaracji musi być każdorazowo połączona z rozmową z komisją. Dowodem potwierdzającym wszystkie efekty uczenia się jest posiadanie uprawnień Instruktora Szkolenia PZJ i aktualnej licencji szkoleniowca PZJ, wydanej nie później niż w ciągu dwóch lat kalendarzowych następujących po uzyskaniu przez kwalifikację „Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym” statusu funkcjonującej w systemie Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji (ZSK). Efekty uczenia się „Demonstruje umiejętności ujeżdżeniowe na poziomie konkursów klasy „L”” oraz „Demonstruje umiejętności skokowe (przeszkody parkurowe 0.90 – 1.00; przeszkody terenowe)” (z zestawu 3) mogą być weryfikowane za pomocą metody analizy dowodów i deklaracji. Dopuszcza się m.in. następujące dowody: – posiadanie w karierze trzeciej lub wyższej klasy sportowej w ujeżdżeniu lub skokowej zwalnia odpowiednio z części weryfikacji skokowej lub ujeżdżeniowej, – posiadanie w karierze trzeciej klasy sportowej w WKKW (Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego) zwalnia z weryfikacji części skokowej i ujeżdżeniowej. Inne dowody, w zależności od ich zakresu przedmiotowego, mogą pozwolić na potwierdzenie posiadania części efektów uczenia się przypisanych do części teoretycznej lub praktycznej. 1.2. Zasoby kadrowe Weryfikację przeprowadza komisja. Komisja składa się z minimum 3 osób. Przewodniczący komisji musi spełniać następujące warunki: – posiadać minimum kwalifikację pełną na poziomie PRK 6 (licencjat), – posiadać minimum uprawnienia instruktora sportu w jeździectwie, wydane przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. poz. 829) lub wydane na kursach przeprowadzonych przez PZJ po wejściu w życie ww. ustawy, lub posiadać inną kwalifikację potwierdzającą analogiczne kompetencje zawodowe, nadaną przez wiarygodną instytucję z obszaru jeździectwa, – posiadać co najmniej dziesięcioletnie doświadczenie w pracy dydaktycznej (w tym egzaminowaniu) w zakresie szkolenia instruktorów jeździectwa w Polsce. Każdy z pozostałych członków komisji musi spełniać następujące warunki: – posiadać minimum kwalifikację pełną na poziomie PRK 4, – posiadać minimum uprawnienia instruktora sportu w jeździectwie, – posiadać co najmniej pięcioletnie doświadczenie w pracy dydaktycznej (w tym egzaminowaniu) w zakresie szkolenia instruktorów jeździectwa w Polsce. Co najmniej 1 z członków komisji ma doświadczenie w zakresie działań związanych z wdrażaniem ZSK. 1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne W pierwszej części weryfikacji sprawdzana jest wiedza teoretyczna kandydata za pomocą testu teoretycznego lub rozmowy z komisją. Sprawdzane są: – wszystkie efekty uczenia się zestawu 1, – efekty uczenia się z zestawu 2 z wyjątkiem efektu uczenia się „Prezentuje zasady pierwszej pomocy, opieki i pielęgnacji koni”, – efekt uczenia się „Charakteryzuje elementy jazdy konnej” z zestawu 3, – wszystkie efekty uczenia się z zestawu 6. Zaliczenie części teoretycznej dopuszcza do części praktycznej weryfikacji, która prowadzona jest za pomocą metody obserwacji w warunkach symulowanych lub rzeczywistych (w miejscu pracy). Każdorazowo metody te połączone są z wywiadem swobodnym. W części praktycznej sprawdzane są: – efekt uczenia się „Prezentuje zasady pierwszej pomocy, opieki i pielęgnacji koni” z zestawu 2, – wszystkie efekty uczenia się z zestawu 3 z wyjątkiem umiejętności „Charakteryzuje elementy jazdy konnej”, – wszystkie efekty uczenia się z zestawu 4 i zestawu 5. Kandydat może przyjechać z własnym koniem. W przypadku braku konia instytucja certyfikująca zapewnia konia o możliwościach: ujeżdżeniowych – klasa L, skokowych – klasa L, pozwalających na pokonanie przeszkód terenowych do 80 cm. Pozostałe warunki materialne: – plac jeździecki o powierzchni minimum 1000 mkw lub hala o wymiarach minimum 20m x 40m, – zestaw przeszkód przenośnych pozwalający na ustawienie toru składającego się z minimum 6 przeszkód/7 skoków, – przeszkody terenowe (minimum 2 rodzaje), – sprzęt jeździecki (kompletne ogłowie, siodło wraz z osprzętem, ochraniacze, sprzęt do lonżowania), – sprzęt do pielęgnacji koni, – materiały opatrunkowe (gaza opatrunkowa, bandaż, bandaż elastyczny, taśma). 2. Etapy identyfikowania i dokumentowania Nie określa się wymogów dotyczących etapów identyfikowania i dokumentowania.3 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w SporcieObwieszczenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 12 września 2023 r. w sprawie włączenia kwalifikacji wolnorynkowej "Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji (Monitor Polski z dnia 19.10.2023 r. poz. 1127). Osoba posiadająca kwalifikację „Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym” jest przygotowana do samodzielnego planowania, organizowania, realizowania i monitorowania zajęć jeździeckich. Posługuje się metodami i narzędziami pracy charakterystycznymi dla jeździectwa, dostosowując je do uwarunkowań rozwoju ontogenetycznego uczniów, celów i postępów zajęć. Przygotowuje konspekty zajęć, dobierając ćwiczenia do tematu zajęć, poziomu umiejętności oraz wieku jeźdźca. Prezentuje umiejętności jeździeckie, wykonując poprawnie technicznie przejazdy parkurowe oraz terenowe, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Demonstruje i objaśnia ćwiczenia, nauczając zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, stosując zasady teorii i metodyki sportu oraz wykorzystując narzędzia komunikacji i motywacji. Rozpoznaje i samodzielnie rozwiązuje typowe problemy pojawiające się w procesie nauczania. Nadzoruje technikę i sposób wykonywania ćwiczeń przez uczniów. Wykonuje czynności związane z pielęgnacją i żywieniem konia, a w razie konieczności jest gotowa do udzielenia pierwszej pomocy przedweterynaryjnej. Osoba posiadająca kwalifikację ponosi odpowiedzialność za rzetelną realizację procesu nauczania, w tym jakość i bezpieczeństwo realizowanych zajęć oraz za zdrowie i bezpieczeństwo uczestników. Osoba ta jest gotowa do zorganizowania wyjazdu grupowego w teren, jak również rozwijania aktywności sportowej przez planowanie i prowadzenie imprez towarzysko-rekreacyjnych. W trakcie wykonywania zadań zawodowych realizuje działania edukacyjno-informacyjne oraz promuje aktywność fizyczną przez własną postawę.254924559Certyfikat jest ważny 3 lata. Warunki odnowienia certyfikatu: obowiązek odbycia 3 szkoleń recertyfikujących – 2 specjalistycznych i 1 konferencji metodyczno-szkoleniowej prowadzonych przez instytucję certyfikującą lub podmioty przez nią wskazane. Pod koniec roku, w którym wygasa ważność certyfikatu, należy złożyć dokumenty o wydanie certyfikatu na kolejny okres. W przypadku niedotrzymania ww. terminu, należy przedstawić certyfikaty uczestnictwa w 3 szkoleniach recertyfikacyjnych (2 specjalistycznych i 1 konferencji metodyczno-szkoleniowej prowadzonych przez instytucję certyfikującą lub podmioty przez nią wskazane), które odbyły się nie później niż w okresie 2 lat od daty złożenia wniosku.2033-10-193Brak1820Charakteryzowanie teoretycznych podstaw jeździectwa350111. Posługuje się wiedzą z zakresu jeździectwa– opisuje historię jeździectwa w Polsce, – charakteryzuje dyscyplinę pod względem wysiłku fizycznego, – omawia kompetencje sprzyjające funkcjonowaniu w grupie, – omawia rolę etycznego postępowania z uczniami w realizacji procesu nauczania/uczenia się w jeździectwie, – opisuje zasady etycznego postępowania z koniem w realizacji procesu treningowego w jeździectwie na podstawie kodeksu postępowania z koniem oraz regulacji Polskiego Związku Jeździeckiego (dalej jako „PZJ”), – omawia zasady rekreacyjnego wykorzystania konia w sporcie dla wszystkich, – posługuje się specjalistycznym słownictwem jeździeckim, – omawia możliwości zabezpieczenia instruktora oraz uczniów od odpowiedzialności cywilnej i następstw nieszczęśliwych wypadków.2. Opisuje system odznak i certyfikacji– omawia system zdobywania odznak jeździeckich, – omawia system certyfikacji ośrodków jeździeckich. 3. Opisuje podstawy teorii i metodyki w nauczaniu jeździectwa– charakteryzuje obszar zawodowy instruktora jazdy konnej, – omawia treść zajęć oraz uzasadnia ich dobór do zróżnicowanych potrzeb, możliwości i zainteresowań kursantów, jak również innych warunków (np. pogodowych, infrastruktury), – charakteryzuje strukturę zajęć oraz rozróżnia cele i zadania dla ich poszczególnych części, – omawia metody stosowane w realizacji zajęć w rekreacji ze szczególnym uwzględnieniem jeździectwa (w tym: metody nauczania ruchu, metody prowadzenia zajęć), – wskazuje i omawia komponenty zajęć w odniesieniu do planu zajęć (w tym: treść, intensywność, częstotliwość), – charakteryzuje środki stosowane w nauczaniu jeździectwa (m.in. ćwiczenia, środki metodyczne, w tym nowości technologiczne), – opisuje podstawowe pojęcia i procesy z zakresu fizjologii wysiłku fizycznego człowieka (w tym: wydolność fizyczna, zmęczenie, wypoczynek), – omawia zasady organizacji zajęć z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, w tym wskazuje różnice pomiędzy nimi.4. Omawia zasady bezpieczeństwa i ochrony zdrowia jeźdźca– wymienia najczęściej występujące urazy i zagrożenia, specyficzne dla uczestnictwa w różnych formach jeździectwa, – wymienia przeciwwskazania do uczestnictwa w jeździectwie, – omawia cechy zalecanego stroju, obuwia i sprzętu, w tym dostępne środki ochrony zdrowia w jeździectwie.5. Omawia zasady bezpieczeństwa i ochrony zdrowia konia– wymienia najczęściej występujące urazy i zagrożenia w czasie uprawiania jeździectwa, – wskazuje sytuacje, które wymagają pilnej interwencji lekarza weterynarii, – opisuje problem nieprawidłowych warunków stajennych, – wymienia przeciwwskazania do uczestnictwa w jeździectwie, – wymienia sytuacje wymagające zastosowania owijek, żelów, maści i derek, – opisuje dostępne ochraniacze dla konia, – opisuje zabiegi dotyczące pielęgnacji kopyt i prawidłowego podkuwania konia.Charakteryzowanie zasad obchodzenia się z koniem 330211. Omawia zasady BHP w szkoleniu jeździeckim – omawia zachowania konia, np. okazywanie niepokoju, zdenerwowania, stresu, – opisuje zasady BHP w stajni i podczas zajęć, – opisuje zasady postępowania z koniem w trakcie ubierania i rozbierania do zajęć, – wymienia zagrożenia związane z niewłaściwą obsługą konia przed, w trakcie i po zajęciach, – omawia zasady bezpiecznego transportu koni.2. Charakteryzuje konia jako gatunek– opisuje zastosowanie użytkowe typów ras koni, – omawia pokrój, umaszczenie koni i odmiany koni, – określa topografię części ciała koni, – charakteryzuje parametry fizjologiczne konia, tzw. TTO (temperatura, tętno, oddechy), – charakteryzuje rodzaje chodów konia.3. Omawia żywienie konia– charakteryzuje rodzaje paszy, w tym podział na pasze objętościowe i treściwe, – omawia zasady prawidłowego żywienia z uwzględnieniem ilości, rodzaju pracy oraz wieku i kondycji konia.4. Prezentuje zasady pierwszej pomocy, opieki i pielęgnacji koni– zabezpiecza rany i urazy konia, – demonstruje zabiegi pielęgnacyjne, m.in. czyszczenie i pielęgnację grzywy i ogona.Wykonywanie technik jeździeckich3100311. Charakteryzuje elementy jazdy konnej– omawia skalę szkoleniową, – omawia pomoce jeździeckie, – omawia rodzaje dosiadu, – omawia figury na ujeżdżalni, – wymienia elementy ujeżdżeniowe wykonywane na czworoboku, – omawia rolę dostosowania trudności zadania do umiejętności konia i jeźdźca, – omawia pracę na różnych rodzajach przeszkód parkurowych, – omawia umiejętność jazdy w terenie.2. Demonstruje umiejętności ujeżdżeniowe na poziomie konkursów klasy „L” – utrzymuje stabilną i prawidłową postawę jeździecką w trzech chodach, – demonstruje prawidłowe działanie pomocy jeździeckich, – zachowuje równowagę i koordynację ruchów (zarówno w strzemionach, jak i bez), – demonstruje przejścia pomiędzy chodami.3. Demonstruje umiejętności skokowe (przeszkody parkurowe 0.90 – 1.00; przeszkody terenowe)– utrzymuje stabilną postawę jeździecką podczas pokonywania przeszkód przenośnych oraz terenowych, – dostosowuje tempo i chód konia do warunków atmosferycznych i podłoża, – dostosowuje tempo i chód konia do dystansu między przeszkodami, – pokonuje kombinację przeszkód.Planowanie procesu nauczania340411. Rozpoznaje potrzeby i możliwości uczestnika zajęć rekreacyjnych z jeździectwa – analizuje informacje uzyskane na podstawie obserwacji, wywiadu z uczniem lub wywiadu przeprowadzonego z opiekunem prawnym, – diagnozuje stan przygotowania psychofizycznego ucznia/ów do zajęć, – diagnozuje poziom posiadanych umiejętności jeździeckich ucznia/ów. 2. Przygotowuje plan nauczania jeździectwa na poziomie rekreacyjnym– ustala cele dydaktyczne w zakresie wyszkolenia jeździeckiego na poziomie rekreacyjnym, – planuje proces dydaktyczny zajęć, a także dłuższych cykli szkoleniowych w jeździectwie rekreacyjnym, – dobiera formy, metody i środki dydaktyczne do ustalonych celów w oparciu o wiek, możliwości psychofizyczne, posiadane umiejętności oraz częstotliwość uczestnictwa w zajęciach, – przygotowuje konspekt zajęć jeździeckich uwzględniający: cel zajęć, metody nauczania, środki dydaktyczne, formy organizacyjne, czas trwania zajęć, wiek i liczebność grupy z zachowaniem obowiązującej w jeździectwie terminologii.Realizowanie procesu nauczania jeździectwa360511. Organizuje proces nauczania w jeździectwie na poziomie rekreacyjnym– sprawdza przygotowanie uczestnika do zajęć, w tym: zadaje pytania o samopoczucie, kontroluje stan sprzętu i ubiór uczestników, – przygotowuje miejsce, sprzęt i pomoce dydaktyczne do przeprowadzenia zajęć, – przygotowuje i ubiera lub instruuje, jak przygotować i ubrać konia do zajęć, – ustawia drągi, cavaletti oraz przeszkody z zachowaniem bezpieczeństwa jeźdźca i konia.2. Prowadzi zajęcia z jazdy konnej– wyjaśnia cele i zadania zajęć, – stosuje zasady etycznego postępowania jeźdźca z koniem, – prowadzi zajęcia dla jeźdźca na lonży, – utrzymuje kontakt z jeźdźcem lub grupą (np. wita, żegna, nawiązuje kontakt wzrokowy, reaguje na sygnały zmęczenia, na sygnały braku zrozumienia instrukcji, komunikuje się werbalnie i niewerbalnie z uczestnikami), – ustawia się względem jeźdźca lub grupy w sposób umożliwiający uczestnikowi lub uczestnikom słyszalność komunikatów, – stosuje zróżnicowane metody, formy organizacyjne i środki dydaktyczne dostosowane do celu zajęć i możliwości uczestnika, – stosuje ćwiczenia gimnastyczne oraz rozluźniające podczas zajęć, – nadzoruje lub asekuruje wykonywanie ćwiczeń przez jeźdźców, – koryguje błędy jeźdźców, – mobilizuje do wysiłku fizycznego, w tym stosuje zachęty słowne, pochwały, – podsumowuje zajęcia i poziom realizacji zadania.3. Ocenia efekty nauczania w jeździectwie na poziomie rekreacyjnym – diagnozuje opanowanie efektów uczenia się (wiedzy oraz umiejętności), – odnosi diagnozę umiejętności ucznia do planu nauczania, – formułuje informację zwrotną dla ucznia oraz opiekuna prawnego, – planuje kolejne zajęcia w oparciu o ocenę postępów.4. Organizuje zajęcia z jazdy konnej w terenie– dobiera konie do jeźdźców z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa i specyfiki zajęć przeprowadzanych poza ujeżdżalnią, – dobiera strój dla jeźdźca, w tym uwzględnia elementy bezpieczeństwa (np. kask, kamizelkę, odblaski, oświetlenie), – instruuje uczestników zajęć o zasadach poruszania się po drogach publicznych w oparciu o kodeks drogowy, – instruuje uczestników zajęć o komendach głosowych oraz gestach stosowanych w czasie zajęć w terenie, – instruuje uczestników zajęć o zasadach zachowania w czasie jazdy w zastępie w terenie.Rozwijanie aktywności fizycznej poprzez uprawianie jeździectwa320611. Planuje imprezę towarzysko-rekreacyjną dotyczącą koni i jeździectwa- Omawia organizację imprezy towarzysko-rekreacyjnej z uwzględnieniem obowiązujących wymagań i regulacji prawnych; - Przygotowuje plan imprezy towarzysko-rekreacyjnej (np. określa adresatów wydarzenia, miejsce, scenariusz, liczbę uczestników, program imprezy, zadania organizatora, wytyczenie i zabezpieczenie terenu) z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa; - Omawia gry i zabawy stosowane podczas imprez oraz zajęć jeździeckich; - Sporządza kosztorys wydarzenia; - Omawia zasady współpracy z otoczeniem oraz podział obowiązków przed i w czasie imprezy; - Omawia sposoby pozyskiwania partnerów i sponsorów na organizację wydarzenia.2. Promuje zdrowy styl życia– omawia przykłady działań promujących aktywność fizyczną, – prezentuje profesjonalny wizerunek (np. zakłada odpowiedni strój i obuwie, przestrzega zasad higieny i kultury osobistej), – przekazuje informacje o prozdrowotnym celu aktywności fizycznej i korzyściach wychowawczych wynikających z uczestnictwa w zajęciach oraz obcowania ze zwierzętami.