14090Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowychInstruktor narciarstwa freeride'owego2697Osoba posiadająca kwalifikację jest przygotowana do samodzielnego planowania i realizowania zajęć z narciarstwa pozatrasowego (freeride i freetour) w różnym terenie i zróżnicowanych warunkach śniegowych. Prowadząc zajęcia w nietypowych, zmiennych i nie w pełni przewidywalnych warunkach ponosi odpowiedzialność za ich jakość i bezpieczeństwo. Jest przygotowana do udzielania pomocy partnerskiej. Podejmowane działania wykonuje w oparciu o wiedzę dotyczącą prawnych uwarunkowań uprawiania narciarstwa pozatrasowego (freeride’u i freetour’ingu). Osoba posiadająca kwalifikację prezentuje zaawansowane umiejętności jazdy na nartach. Podejmowane czynności wykonuje z wykorzystaniem wysokiej sprawności motorycznej, szerokiej wiedzy dotyczącej sprzętu i bezpieczeństwa w górach poza zorganizowanymi terenami narciarskimi. Kwalifikacją szczególnie zainteresowani mogą być: - przewodnicy górscy; - ratownicy GOPR i TOPR; - służby mundurowe (np. Straż Graniczna, Wojsko Polskie, Policja); - osoby posiadające kwalifikacje w obszarze narciarstwa alpejskiego; - instruktorzy narciarstwa wysokogórskiego; - instruktorzy wspinaczki; - obecni i byli zawodnicy narciarstwa pozatrasowego; - obecni i byli zawodnicy narciarskich konkurencji alpejskich i klasycznych; - pasjonaci sportów śnieżnych, chcący nabyć lub potwierdzić swoje kwalifikacje. 00Kwalifikacja cząstkowa w obszarze narciarstwa alpejskiego na poziomie 5 PRK lub 5 EQF lub ważna legitymacja Instruktora Polskiego Związku Narciarskiego.1. Ważna legitymacja Instruktora Polskiego Związku Narciarskiego lub kwalifikacja w obszarze narciarstwa alpejskiego na poziomie 5 PRK lub 5 EQF; 2. Doświadczenie w prowadzeniu procesu nauczania narciarstwa alpejskiego w wymiarze min. 95 dni, zdobyte w ciągu 5 lat przed przystąpieniem do procesu walidacji; 3. Zaświadczenie od lekarza o braku przeciwwskazań zdrowotnych do uprawiania narciarstwa; 4. Ukończenie kursu udzielania pierwszej pomocy w wymiarze nie mniejszym niż 8 godzin, nie wcześniej niż 3 lata przed przystąpieniem do walidacji, obejmującego następujące tematy: ocena sytuacji i zabezpieczenie miejsca wypadku; ocena stanu poszkodowanego; kontrola czynności życiowych; postępowanie z poszkodowanym nieprzytomnym; podstawowe czynności podtrzymywania życia; postępowanie w przypadku zachorowań i stanów nagłych, bólu w klatce piersiowej, drgawek; postępowanie w przypadku krwotoków, poważnych ran, oparzeń i odmrożeń; postępowanie w przypadku urazów kostno-stawowych oraz urazów głowy i kręgosłup.; Warunek ten spełniają: lekarze systemu, ratownicy medyczni, pielęgniarki systemu; 5. Uzyskanie, nie wcześniej niż w ciągu 5 lat przed przystąpieniem do walidacji, wyniku sportowego: - w slalomie gigancie w trakcie Mistrzostw Polski Instruktorów SITN PZN wyniku ze stratą względem czasu wzorcowego nie większą niż 12% dla mężczyzn i 17% dla kobiet (czas wzorcowy oblicza się w następujący sposób: 3 najlepsze rzeczywiste czasy przejazdów instruktorów wykładowców PZN mnoży się przez ich aktualne współczynniki korygujące, a następnie wyciąga średnią arytmetyczną); - lub w slalomie gigancie w innych zawodach wskazanych przez SITN PZN (odbywających się na trasie o minimalnej różnicy poziomów 200 m i czasie przejazdu lidera nie krótszym niż 45 sekund) wyniku ze stratą względem czasu wzorcowego nie większą niż 12% dla mężczyzn i 17% dla kobiet (czas wzorcowy oblicza się w następujący sposób: 3 najlepsze rzeczywiste czasy przejazdów instruktorów wykładowców PZN mnoży się przez ich aktualne współczynniki korygujące, a następnie wyciąga średnią arytmetyczną); - lub nie więcej niż 100 FIS punktów dla mężczyzn i 85 FIS punktów dla kobiet w slalomie lub slalomie gigancie. Współczynniki korygujące ustala się w ogólnopolskim teście kalibracyjnym organizowanym w porozumieniu z Polskim Związkiem Narciarskim. Dodatkowo, osoba przystępująca do walidacji, musi wyposażyć się we własnym zakresie w następujący sprzęt: narty skitourowe lub freeridowe z wiązaniami typu tour i harszle; foki; buty skitourowe; kije (najlepiej składane) z talerzykami o średnicy przynajmniej 10 cm; raki; czekan turystyczny; kompas; mapę topograficzną terenu, na którym będzie przeprowadzona walidacja w skali nie mniejszej niż 1:30 000; ołówek; plecak z możliwością przypięcia nart; okulary przeciwsłoneczne UV; gogle; czołówkę z zapasowymi bateriami; osobistą apteczkę; kask przeznaczony do narciarstwa wysokogórskiego lub zjazdowego i alpinizmu; uprząż wspinaczkową lub skitourową; karabinki zakręcane typu HMS (4 szt.) oraz karabinki zwykłe (2 szt.); zestaw kilku pętli z taśmy o różnej długości (120 cm x2, 240 cm x2); repsznury o różnych długościach (150 cm, 300 cm); detektor lawinowy trzyantenowy; łopatę metalową; sondę lawinową (min. 240 cm). Użytkownik odpowiada za stan sprzętu, który musi posiadać aktualną certyfikację. Asesor walidacyjny ocenia i dopuszcza sprzęt do użycia w trakcie weryfikacji.Współcześnie obserwuje się tendencję powrotu do uprawiania narciarstwa w warunkach naturalnych. Skitouring i freeride stanowią alternatywę dla narciarstwa alpejskiego i zatłoczonych stoków. Mogą je uprawiać narciarze na różnym poziomie zaawansowania realizując różne cele, np. obcowanie z naturą, spędzenie czasu z przyjaciółmi czy trening wytrzymałościowy. Co roku w Polsce obserwuje się przyrost o kilkadziesiąt procent liczby osób zainteresowanych narciarstwem pozatrasowym [cxo.pl]. Powstają nowe opracowania, przewodniki i poradniki na temat skitouringu i freeride’u - np. autorstwa Wojciecha Szatkowskiego. Sukcesy Polaków na arenie międzynarodowej, takie jak spektakularne zjazdy Andrzeja Bargiela na nartach skitourowych z ośmiotysięczników, czy sukcesy Zuzy Witych w cyklu Freeride World Tour zwiększają zainteresowanie uprawianiem tych dyscyplin. Skitourowy i freeride’owy sprzęt i ekwipunek coraz częściej znajduje się w ofercie uznanych marek sportowych. Pozwala nawet średniozaawansowanym narciarzom cieszyć się z uroków dziewiczych zjazdów z dala od wyznaczonych tras. Ośrodki narciarskie umożliwiające uprawianie jazdy poza trasami powstają nie tylko w krajach alpejskich. Przykładem jest “Jasna” w Słowacji. Corocznie organizuje się na obszarze UE około 200 wydarzeń o charakterze sportowym w obszarze skialpinizmu i freeride’u na wszystkich kontynentach, w tym najbardziej prestiżowe Freeride World Tour [źródło: menway.interia.pl]. Wzrasta również popularność zawodów skitourowych, w których w krajach alpejskich jednorazowo startuje nawet kilkaset osób [cxo.pl]. Proponowana kwalifikacja jest odpowiedzią na potrzeby rynkowe zwiększającej się liczby osób uprawiających skitouring i freeride na poziomie amatorskim i sportowym. Ze względu na potencjalne niebezpieczeństwo uprawiania tych form aktywności, osoby nimi zainteresowane, powinny korzystać z wiedzy, umiejętności i doświadczenia profesjonalistów. Kwalifikacja jest dowodem na potwierdzenie niezbędnych umiejętności, wiedzy i kompetencji społecznych w zakresie prowadzenia zajęć freeride’owych i skitourowych.BrakUdział w konsultacjach środowiskowych wzięły 4 podmioty, wniosek pod kątem społeczno-gospodarczego zapotrzebowania na kwalifikację oceniało również 2 specjalistów. Wszystkie głosy były aprobujące wniosek za włączeniem kwalifikacji do ZSK. Wnioskodawca udzielał wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie pytania i sugestie i poprawiał wniosek gdzie zasadne. Należy zwrócić uwagę że Wnioskodawca po etapie konsultacji środowiskowych, a przed opiniami specjalistów, przemodelował wniosek, zmieniając część zapisów, w tym nazwę kwalifikacji. Niemniej jednak charakter kwalifikacji i zawartość efektów uczenia się pozostała bez zmian i uznano, że nie ma potrzeby aby wniosek był wyysłany ponownie do konsultacji środowiskowych. Osoby posiadające kwalifikację mogą prowadzić zajęcia w zakresie freeride’u (nauczać jazdy w różnych warunkach śniegowych i terenowych). Osoby posiadające kwalifikację mogą również znaleźć zatrudnienie u organizatorów turystyki i rekreacji w kraju i za granicą. Kwalifikacją mogą być również zainteresowani nauczyciele realizujący zajęcia z narciarstwa w placówkach oświatowych oraz kołach zainteresowań dla uczniów. Należy zwrócić uwagę, że możliwość prowadzenia narciarskich zajęć pozatrasowych może być związana z koniecznością posiadania szczególnych uprawnień zależnych od warunków prawnych państwowych lub lokalnych np. regulacji dotyczących obszarów powyżej schronisk, przebywania na terenie parków narodowych. 1. Etap weryfikacji 1.1. Metody Na etapie weryfikacji dopuszczalne są następujące metody walidacji: test teoretyczny, obserwacja w warunkach symulowanych lub rzeczywistych, analiza dowodów i deklaracji, rozmowa z komisją. Całość lub część walidacji może być sprawdzona metodą analizy dowodów i deklaracji. Dowodem potwierdzającym wszystkie efekty uczenia się jest posiadanie ważnego międzynarodowego stopnia Instruktora Zawodowego ISIA (ISIA Stamp lub ISIA Card). Dowodem potwierdzającym wszystkie efekty uczenia się jest przedstawienie dokumentu potwierdzającego ukończenie kursów skitourowego i freeride’owego wydanego przez Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa Polskiego Związku Narciarskiego przed uzyskaniem przez kwalifikację “Prowadzenie zajęć freeride’owych i skitourowych” statusu funkcjonującej. Dowodem potwierdzającym efekty uczenia się zawarte w zestawie 01” Bezpieczeństwo lawinowe w górach” jest posiadanie uprawnień ratownika górskiego GOPR lub TOPR lub dokument poświadczający ukończenie szkolenia lawinowego prowadzonego przez Fundację TOPR lub Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa Polskiego Związku Narciarskiego lub Polski Związek Alpinizmu. Inne dowody, w zależności od ich zakresu przedmiotowego, mogą pozwolić na potwierdzenie posiadania części efektów uczenia się przypisanych do części teoretycznej lub praktycznej. 1.2. Zasoby kadrowe Komisja walidacyjna składa się z 3 osób. Przewodniczący Komisji musi spełniać następujące warunki: - posiada kwalifikację pełną z 7 poziomem PRK; - posiada ważny międzynarodowy stopień Instruktora Zawodowego ISIA (ISIA Stamp lub ISIA Card) lub kwalifikację Prowadzenie zajęć freeride’owych i skitourowych lub kwalifikacje zawodowe instruktora narciarstwa na poziomie Euro Pro Card; - posiada ważne uprawnienia ratownika TOPR lub GOPR lub przewodnika górskiego IVBV lub instruktora narciarstwa wysokogórskiego Polskiego Związku Alpinizmu lub instruktora alpinizmu Polskiego Związku Alpinizmu lub kwalifikację Planowanie i Prowadzenie zajęć z narciarstwa wysokogórskiego lub kwalifikację Planowanie i prowadzenie zajęć z turystyki wysokogórskiej; - posiada poświadczone doświadczenie w obszarze kształcenia skitourowego i freeride’owego oraz oceniania umiejętności w tym zakresie zdobyte w ciągu ostatnich 5 lat lub doświadczenie w zakresie zimowego ratownictwa górskiego zdobyte w dwóch sezonach w ciągu ostatnich 5 lat. Jeden z członków komisji musi spełniać następujące wymagania: - posiada kwalifikację pełną z 4 poziomem PRK; - posiada ważny międzynarodowy stopień Instruktora Zawodowego ISIA (ISIA Stamp lub ISIA Card) lub kwalifikację Prowadzenie zajęć freeride’owych i skitourowych lub kwalifikacje zawodowe instruktora narciarstwa na poziomie Euro Pro Card; - posiada poświadczone doświadczenie w zakresie prowadzenia zajęć skitourowych lub freeride’owych zdobyte w dwóch sezonach w okresie ostatnich 5 lat; - posiada doświadczenie w zakresie nauczania narciarstwa alpejskiego min. 100 dni zdobyte w ciągu ostatnich 5 lat. Drugi z członków komisji musi spełniać następujące wymagania: - posiada kwalifikację pełną z 4 poziomem PRK; - posiada ważne uprawnienia ratownika TOPR lub GOPR lub przewodnika górskiego IVBV lub instruktora narciarstwa wysokogórskiego Polskiego Związku Alpinizmu lub instruktora alpinizmu Polskiego Związku Alpinizmu lub Przewodnika Tatrzańskiego min. II klasy lub kwalifikację Planowanie i prowadzenie zajęć z narciarstwa wysokogórskiego lub kwalifikację Planowanie i prowadzenie zajęć z turystyki wysokogórskiej; - posiada poświadczone doświadczenie w zakresie zimowego ratownictwa górskiego zdobyte w dwóch sezonach w ciągu ostatnich 5 lat. 1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki przeprowadzenia weryfikacji Walidacja składa się z dwóch części. Za pomocą testu teoretycznego weryfikowane są efekty uczenia się zawarte w zestawach 01 “Bezpieczeństwo lawinowe w górach” z wyłączeniem umiejętności “Udziela pomocy partnerskiej podczas wypadku lawinowego”, 02 “Organizowanie i prowadzenie wycieczki skiturowej” - umiejętności ”Charakteryzuje sprzęt i ekwipunek skitourowy” oraz “Planuje wycieczkę skitourową”; całego zestawu 03 “Charakteryzowanie zasad uprawiania freeride’u” oraz 05 “Opisywanie kwestii prawnych związanych z uprawianiem narciarstwa poza zorganizowanymi terenami narciarskimi”. Zaliczenie testu teoretycznego dopuszcza do części praktycznej weryfikacji. Za pomocą obserwacji w warunkach symulowanych lub rzeczywistych połączonej z rozmową z komisją weryfikowane są efekty uczenia się zawarte w zestawach: 01 “Bezpieczeństwo lawinowe w górach” - umiejętność “Udziela pomocy partnerskiej podczas wypadku lawinowego”; 02 “Organizowanie i prowadzenie wycieczki skitourowej” - umiejętności “Planuje wycieczkę skitourową”, “Prowadzi wycieczkę skitourową w terenie” oraz “Porusza się z grupą w terenie eksponowanym (stromym) z zastosowaniem zasad asekuracji”, jak również wszystkie efekty uczenia się zawarte w zestawie 04 “Poruszanie się w terenie poza wyznaczonymi trasami narciarskimi”. Weryfikacja będzie przeprowadzana podczas wycieczki skiturowej. Instytucja Certyfikująca zapewnia grupę skitourową składającą się z min. 3 osób. Osoby przystępujące do walidacji mogą być członkami grupy. Instytucja certyfikująca musi zapewnić: - min. 2 sztuki detektorów lawinowych wykorzystywanych jako symulatory osób zasypanych przez lawinę (tzw. skrzynki); - linę do asekuracji; - mapę topograficzną terenu na którym będzie przeprowadzona walidacja w skali nie większej niż 1:30 000; - kompas; - 2 radiotelefony; - komputer; - kamerę; - apteczkę pierwszej pomocy; - salę zapewniającą możliwość przeprowadzenia testu teoretycznego. Osoba przystępująca do walidacji ubezpiecza się we własnym zakresie. 2. Etap identyfikowania i dokumentowania Nie określa się warunków dla etapu identyfikowania i dokumentowania.6 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w SporcieObwieszczenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 17 sierpnia 2023 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji (Dz.U. Monitor Polski z 17.10.2023 r. poz. 1120).Osoba posiadająca kwalifikację „Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych” jest przygotowana do samodzielnego planowania i realizowania zajęć z narciarstwa pozatrasowego (skituring, freeride i freetour) w różnym terenie i zróżnicowanych warunkach śniegowych. Prowadząc zajęcia w nietypowych, zmiennych i nie w pełni przewidywalnych warunkach, ponosi odpowiedzialność za ich jakość i bezpieczeństwo. Jest przygotowana do udzielania pomocy partnerskiej. Podejmowane działania wykonuje w oparciu o wiedzę dotyczącą prawnych uwarunkowań uprawiania narciarstwa pozatrasowego (freeride’u i freetouru oraz skituringu). Osoba posiadająca kwalifikację prezentuje zaawansowane umiejętności jazdy na nartach. Podejmowane czynności wykonuje z wykorzystaniem wysokiej sprawności motorycznej, szerokiej wiedzy dotyczącej sprzętu i bezpieczeństwa w górach poza zorganizowanymi terenami narciarskimi.254804559Certyfikat ważny jest przez 3 lata. Warunkiem przedłużenia jest odbycie doszkolenia unifikującego w wymiarze minimum 15 godzin zajęć na śniegu i minimum 5 godzin wykładów, prowadzonego przez instytucje certyfikujące kwalifikację "Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych" lub podmioty przez nie wskazane.2033-10-173Brak1820Bezpieczeństwo lawinowe w górach6100111. Ocenia ryzyko lawinowe w celu bezpiecznego prowadzenia wycieczki i zjazdu– opisuje czynniki lawinotwórcze (np. wpływ warunków atmosferycznych: kierunek i prędkość wiatru, temperatura, promieniowanie, rodzaj wystawy stoków, stromizna, obciążenie i przyrost pokrywy śnieżnej), – omawia 5-stopniową skalę zagrożenia lawinowego, – wymienia rodzaje lawin, – opisuje metamorfozy pokrywy śnieżnej, – charakteryzuje budowę pokrywy śnieżnej, – omawia tworzenie się depozytów śnieżnych, np. nawisów, – dokonuje oceny ryzyka lawinowego z uwzględnieniem analizy danych z dostępnych źródeł na temat warunków pogodowych (np. komunikaty pogodowe, aplikacje), – omawia metody szacowania ryzyka lawinowego (np. snow card, stop or go, 3 × 3, metoda redukcji Muntera), – opisuje tory potencjalnego przebiegu lawin na podstawie charakterystyki terenu.2. Charakteryzuje sprzęt lawinowy i zasady jego wykorzystania– definiuje elementy lawinowego ABC, – omawia dodatkowe środki bezpieczeństwa, np. plecaki wypornościowe, avalung, RECCO wykorzystywane w narciarstwie pozatrasowym, – omawia zasady działania i rodzaje detektorów lawinowych, – omawia zasady wykorzystania sprzętu w trakcie akcji ratunkowej (poszukiwania zasypanych), w tym lokalizacji, sondowania i odkopywania. 3. Charakteryzuje zasady postępowania podczas wypadku lawinowego– wymienia możliwe konsekwencje uczestnictwa w wypadku lawinowym, – omawia zjawisko hipotermii i sposoby udzielania pomocy, – omawia szanse przeżycia poszkodowanego w lawinie w zależności od czasu przebywania zasypanego pod śniegiem i głębokości pokrywającego go śniegu, – omawia zasady postępowania w trakcie zaistnienia zdarzenia lawinowego w charakterze poszkodowanego, – omawia zasady postępowania w trakcie zaistniałego zdarzenia lawinowego w charakterze: świadka (osoby udzielającej pomocy), lidera zespołu udzielającego pomocy, – omawia zasady samoochrony osoby, która udziela pomocy, – charakteryzuje miejsce zdarzenia pod kątem bezpieczeństwa prowadzenia akcji ratunkowej (np. ryzyko wtórnego zejścia lawiny), – omawia zasady udzielania pomocy w zależności od dostępnych sił i środków ratowniczych, liczby osób poszkodowanych.4. Udziela pomocy partnerskiej podczas wypadku lawinowego– wzywa pomoc, informując o miejscu zdarzenia, liczbie poszkodowanych i stanie poszkodowanych, – podejmuje czynności związane z lokalizacją zasypanych z wykorzystaniem detektora lawinowego i sondy, – odkopuje poszkodowanego.Organizowanie i prowadzenie zajęć z narciarstwa pozatrasowego640211. Charakteryzuje sprzęt i ekwipunek do narciarstwa pozatrasowego– omawia rodzaje sprzętu freeride’owego, freetourowego lub skiturowego, – omawia zasady konserwacji sprzętu do narciarstwa pozatrasowego, – omawia sposoby mocowania nart do plecaka.2. Planuje zajęcia z narciarstwa pozatrasowego– analizuje komunikat lawinowy i prognozę pogody, – ustala trasę freetouru dla grupy w oparciu o uzyskane informacje (np. stopień zaawansowania i doświadczenie uczestników, znajomość terenu), mapę (w tym wyznacza azymuty) oraz przepisy prawne obowiązujące na danym obszarze, – wskazuje miejsca potencjalnie niebezpieczne na danym terenie, – szacuje czas trwania freetouru.3. Prowadzi zajęcia z narciarstwa pozatrasowego– podejmuje decyzję o wyjściu w trasę na podstawie wykonanej oceny ryzyka lawinowego, – kontroluje sprzęt, ekwipunek i wyposażenie grupy przed wyruszeniem w teren, – sprawdza działanie detektorów w dwóch trybach: nadawania i odbioru, – zakłada ślad, – demonstruje zwroty na płaskim i w stromym terenie, – wybiera bezpieczną trasę podejścia na stokach, w tym o nastromieniu większym niż 30 stopni (stromy teren), – ustala odstępy między uczestnikami grupy, – dostosowuje do grupy tempo przemieszczania się oraz częstotliwość przerw, – wyznacza bezpieczne miejsca do zatrzymania się, – nadzoruje, asekuruje i kontroluje zachowanie i sposób poruszania się uczestników poza trasą.4. Porusza się z grupą w terenie eksponowanym (stromym) z zastosowaniem zasad asekuracji– dobiera sprzęt niezbędny do działań w terenie wysokogórskim, – demonstruje sposoby podchodzenia i schodzenia w stromym terenie z użyciem raków i czekana, – demonstruje sposoby hamowania czekanem podczas upadku, – wyjaśnia konieczność zachowania dystansu pomiędzy uczestnikami wycieczki i optymalnej prędkości zjazdu, wyboru miejsca zatrzymania się, – omawia sposoby nawigacji w terenie przy ograniczonej widoczności, np. z wykorzystaniem mapy, kompasu i wysokościomierza. Charakteryzowanie zasad uprawiania freeride’u66311. Charakteryzuje techniki poruszania się poza trasą w różnych warunkach śniegowych i terenowych – opisuje techniki jazdy w różnych rodzajach śniegu, np. puch świeży i zsiadły, szreń, firn, – opisuje techniki jazdy w różnym terenie, np. skręt długi i trawersy na polach śnieżnych, skręt krótki w terenie stromym (w tym obskoki w żlebach) oraz ześlizgi i skoki terenowe, – opisuje sposoby pokonywania różnych przeszkód (np. kamienie, skały) i formacji terenowych (np. nawisy), – opisuje technikę jazdy w lesie, charakteryzując zagrożenia (studnie, korzenie).2. Charakteryzuje zasady zjazdu poza trasą w grupie– wymienia kryteria oceny sprawności członków grupy freeride’owej, – charakteryzuje zagrożenia terenowe, – omawia zasady wyboru trasy (linii) zjazdu oraz miejsca i sposobu zatrzymywania się członków grupy, – omawia zasady poruszania się w grupie i uzasadnia konieczność zachowania wizualnego kontaktu i komunikacji między uczestnikami grupy, szczególnie w trudnych warunkach (np. mgła, silny wiatr, słaba widoczność), – omawia metody zapobiegania upadkom oraz sposoby asekuracji przy podnoszeniu się po upadku.Poruszanie się w terenie poza wyznaczonymi trasami narciarskimi630411. Demonstruje techniki poruszania się poza trasą w różnych warunkach śniegowych i terenowych – demonstruje techniki jazdy w różnych rodzajach śniegu, np. puch świeży i zsiadły, szreń, firn, – demonstruje techniki jazdy w różnie ukształtowanym terenie, np. skręt długi i trawersy na polach śnieżnych, skręt krótki w terenie stromym (w tym obskoki w żlebach) oraz ześlizgi i skoki terenowe, – pokonuje przeszkody terenowe (np. nawisy, kamienie, skały) lub tereny zalesione.Opisywanie kwestii prawnych związanych z uprawianiem narciarstwa poza zorganizowanymi terenami narciarskimi44511. Charakteryzuje zakres odpowiedzialności prawnej podczas uprawiania narciarstwa poza zorganizowanymi terenami narciarskimi – omawia zakres odpowiedzialności lidera grupy, – charakteryzuje tereny, na których nie jest dozwolone uprawianie narciarstwa pozatrasowego, – omawia konsekwencje uprawiania narciarstwa pozatrasowego w terenach niedozwolonych, – wymienia źródła informacji na temat terenów, na których dozwolone jest uprawianie aktywności pozatrasowych.2. Charakteryzuje zasady uprawiania narciarstwa pozatrasowego w kontekście ochrony środowiska omawia zasady poruszania się poza trasami na obszarach prawnie chronionych, – uzasadnia konieczność dbałości o środowisko naturalne.