14174Organizowanie imprez turystycznych dla osób z niepełnosprawnościami2496Osoba posiadająca kwalifikację jest przygotowana do opracowania oferty i realizacji imprezy turystycznej dla uczestników z niepełnosprawnościami w poszczególnych dyscyplinach turystyki aktywnej (kwalifikowanej). Podczas realizacji działań wykorzystuje wiedzę dotyczącą rodzajów niepełnosprawności i związanych z nimi wyzwań oraz sposobów motywowania do uprawiania turystyki aktywnej i krajoznawstwa. Posiada wiedzę na temat organizacji turystyki w Polsce. Do przygotowania oferty turystycznej pozyskuje niezbędne informacje z różnych źródeł, w tym korzysta z systemu informacji turystycznej "it". Rozpoznaje oczekiwania, potrzeby oraz zainteresowania odbiorców. Przygotowuje ofertę imprezy turystycznej dostosowaną do potrzeb uczestników z niepełnosprawnościami, w tym opracowuje trasy. Planuje zapotrzebowanie kadrowe, materiałowe i finansowe. Opracowuje dokumentację, w tym umowy cywilnoprawne, oświadczenia, raporty i dokumenty finansowe. Ocenia ryzyka i reaguje na sytuacje nieprzewidziane w czasie trwania imprezy turystycznej. Orientacyjny nakład pracy potrzebny do uzyskania kwalifikacji: 200 godzin. Orientacyjny koszt uzyskania certyfikatu wynosi: 20% minimalnego wynagrodzenia za pracę w bieżącym roku.● przewodnicy turystyczni; ● piloci wycieczek turystycznych; ● instruktorzy lub przodownicy PTTK poszczególnych dyscyplin turystyki aktywnej (kwalifikowanej); ● kadra pedagogiczna, w tym nauczyciele szkół z oddziałami integracyjnymi, szkół specjalnych oraz Specjalnych Ośrodków Szkolno-Wychowawczych; ● kadra merytoryczna Warsztatów Terapii Zajęciowej, Domów Pomocy Społecznej, Środowiskowych Domów Samopomocy; ● kadra programowa organizacji zajmujących się osobami z niepełnosprawnością; ● organizatorzy i kierownicy wypoczynku dzieci i młodzieży; ● absolwenci szkół ponadpodstawowych o profilu turystycznym.11wykształcenie średnie● udokumentować posiadanie kwalifikacji pełnej na poziomie IV Polskiej Ramy Kwalifikacji; ● posiadać potwierdzone asystowanie kierownikowi/przewodnikowi górskiemu/przodownikowi turystyki aktywnej (kwalifikowanej) w minimum dwóch imprezach obejmujących różne dyscypliny turystyki aktywnej (kwalifikowanej) z udziałem osób z niepełnosprawnością; ● posiadać potwierdzony udział w zajęciach warsztatów terapii zajęciowej lub innej organizacji zajmującej się osobami z niepełnosprawnością przez minimum 20 godz. (weryfikacja potwierdzeń na podstawie własnoręcznie sporządzonego dziennika zajęć, dokumentacji fotograficznej oraz poświadczenia osoby kierującej ww. zajęciami); ● posiadać zaświadczenie o ukończeniu kursu pierwszej pomocy.Obecnie w Polsce nie ma kwalifikacji potwierdzających wiedzę i umiejętności odnoszące się do organizacji turystyki dla osób z niepełnosprawnościami. Jest to sprawa ważna w wymiarze społecznym. Charakteryzuje się dużym wymiarem ilościowym i złożonością wynikającą głównie ze zróżnicowania niepełnosprawności. Dotyczy tak osób z niepełnosprawnościami, jak i ich rodzin. Według ostatniego Narodowego Spisu Powszechnego w 2011 r. w Polsce było ogółem prawie 4,7 mln osób z niepełnosprawnościami (12,2% ludności). Prawne potwierdzenie niepełnosprawności ma ponad 3 mln osób. W rzeczywistości jest ich od 4 do 7 mln, w zależności od przyjętego poziomu ograniczeń. W przyszłości spodziewany jest wzrost udziału osób starszych w ogólnej populacji Polski, a wraz ze starzeniem się ludności związane jest zwiększanie się odsetka osób niepełnosprawnych. Niepełnosprawnym można stać się w każdym wieku. W Konwencji Praw Osób Niepełnosprawnych do osób niepełnosprawnych zalicza się osoby z długotrwałą obniżoną sprawnością fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, która w interakcji z różnymi barierami może ograniczać ich pełne i efektywne uczestnictwo w życiu społecznym na równych zasadach z innymi obywatelami. Z polskich regulacji prawnych opierających się na Konstytucji RP, odnoszących się do osób z niepełnosprawnościami, szczególne znaczenie mają ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych oraz o emeryturach i rentach z FUS. Przepisy tych ustaw definiują stopnie niepełnosprawności i niezdolności do pracy. W literaturze przedmiotu podkreśla się zróżnicowanie aktywności osób z niepełnosprawnościami, ich wielorakie konteksty oraz rolę szeroko rozumianej rehabilitacji jako podstawy samodzielnego funkcjonowania osób z niepełnosprawnościami w społeczeństwie. Turystyka jest jedną z form rehabilitacji społecznej osób z różnym rodzajem i stopniem niepełnosprawności. Zapewnia czynny wypoczynek, rekreację, rozwój fizyczny i umysłowy. Kształtuje zdolności adaptacji do nowych warunków i sytuacji, przyzwyczaja do zmian. Umożliwiając osobom z niepełnosprawnościami aktywność turystyczną, stwarza się im możliwości podejmowania trudu pokonywania własnych barier i ograniczeń. Turystyka jest sposobem na integrację ze społeczeństwem i usamodzielnianie. Usuwa poczucie mniejszej wartości, stwarza możliwości nawiązywania nowych kontaktów i tworzy więzi międzyludzkie. Uczy współdziałania w grupie, solidarności i odpowiedzialności. Dzięki swej atrakcyjności wciąga i stymuluje poszerzanie zainteresowań i umiejętności. Ze względu na te wielorakie funkcje oraz korzystny wpływ na poszczególne sfery życia, turystyka powinna w coraz szerszym stopniu mieć zastosowanie w przystosowaniu do optymalnego życia w społeczeństwie osób, które doznały tymczasowej lub trwałej utraty zdrowia, w wyniku czego stały się na pewien czas lub na stałe niepełnosprawne. Prawa osób z niepełnosprawnościami do korzystania i uczestniczenia w życiu kulturalnym, sportowym i turystycznym wynikają z ratyfikowanej przez Polskę w 2012 r. ww. Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. Uznano w niej, że niepełnosprawność jest koncepcją ewoluującą, będącą wynikiem interakcji pomiędzy osobami z dysfunkcjami a barierami środowiskowymi i wynikającymi z postaw ludzkich, stanowiącej przeszkodę dla pełnego uczestnictwa osób niepełnosprawnych w życiu społecznym, na równych zasadach z innymi. W Karcie Praw Osób Niepełnosprawnych stwierdzono, że osoba niepełnosprawna ma prawo do pełnego uczestnictwa w życiu publicznym, społecznym, kulturalnym, artystycznym i sportowym oraz w rekreacji i turystyce, odpowiednio do swych zainteresowań i potrzeb. Potrzeby w zakresie turystyki osób niepełnosprawnych rosną. Coraz więcej osób z różnymi dysfunkcjami wyraża chęć opuszczenia swego miejsca zamieszkania w celu zwiedzania i podróżowania. Jednak sama chęć nie wystarczy. Większość z tych osób nie wie, gdzie pojechać, jakie miejsca są dla nich dostępne i z którego organizatora turystyki najlepiej skorzystać. Pomimo iż turystyka osób niepełnosprawnych w Polsce rozwija się coraz bardziej – głównie dzięki PTTK i innym organizacjom społecznym – nie został jeszcze osiągnięty dostateczny poziom jej rozwoju w stosunku do osób pełnosprawnych (w 2019 r. w imprezach PTTK uczestniczyło ponad 20 550 osób z niepełnosprawnościami). Nie ma jeszcze państwowego uregulowania prawnej pozycji i wymagań wobec osób zajmujących się turystyką wśród osób z niepełnosprawnościami. W świetle wymagań rzeczywistych i prawnych jest to konieczne. Aby impreza turystyczno-krajoznawcza dla osób z niepełnosprawnościami była dobrze przygotowana, powinna być realizowana przez osobę mającą ściśle określone predyspozycje i fachowe przygotowanie w tym kierunku. Włączenie kwalifikacji rynkowej Organizowanie imprez turystycznych dla osób z niepełnosprawnościami do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji powinno przyczynić się do jakościowej poprawy obecnego stanu. Pozwoli na wzrost ilościowy i jakościowy kadr turystycznych z potwierdzonymi kompetencjami w zakresie turystyki osób niepełnosprawnych, a co za tym idzie na niwelowanie dysproporcji ofert turystycznych dla osób sprawnych i osób z niepełnosprawnościami. Włączenie kwalifikacji do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji wpisuje się w założenia rządowego Program Rozwoju Turystyki do 2020 r., którego jednym z zadań jest wspieranie rozwoju turystyki społecznej i krajoznawstwa, zwłaszcza uczestnictwa w turystyce krajowej dzieci i młodzieży, rodzin wielodzietnych, osób starszych, osób z niepełnosprawnościami, jak też w założenia programu Dostępność Plus 2018–2025, przewidującego m. in. poprawę dostępności przestrzeni rekreacyjnych, zapewnienie dedykowanych programów finansowania turystyki społecznej osób ze specjalnymi potrzebami funkcjonalnymi – zapewnienie kształtowania przyjaznego i funkcjonalnego otoczenia, animację i promocję kultury fizycznej i turystyki aktywnej osób z niepełnosprawnościami. Zwiększy się więc zainteresowanie aktywnością turystyczną przez osoby z niepełnosprawnością, mające trwale lub czasowo naruszoną sprawność w zakresie zdolności do łatwego przemieszczania się czy percepcji oraz przez osoby starsze. Stąd ważne jest włączenie do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji kwalifikacji łączącej znajomość potrzeb i możliwości osób z różnym rodzajem i stopniem niepełnosprawności z umiejętnością organizacji imprez turystyczno-krajoznawczych dla osób z niepełnosprawnościami o zbliżonych potrzebach, wynikających w szczególności z ich wieku lub rodzaju niepełnosprawności albo rodzaju schorzeń lub dysfunkcji. Ma to ogromne znaczenie dla zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami możliwości udziału w rekreacji i wypoczynku na zasadzie równości z innymi osobami. Walory nieograniczonych form i możliwości uprawiania turystyki i krajoznawstwa przez osoby z dysfunkcjami dają asumpt do planowania i organizowania atrakcyjnych imprez turystyczno-krajoznawczych. Bardzo ważnym czynnikiem powodzenia tych imprez jest wykwalifikowana kadra turystyki oraz znajomość przez nią specyfiki turystyki osób niepełnosprawnych, barier architektonicznych, urbanistycznych, komunikacyjnych, społecznych i psychologicznych występujących podczas organizacji imprez dla osób z niepełnosprawnościami, a także umiejętność pokonywania tych barier. Aktywność turystyczna uczy bowiem osoby z niepełnosprawnościami różnych sposobów pokonywania barier, wyrabia kondycję fizyczną i psychiczną. Animator turystyki osób z niepełnosprawnościami przyczyni się do rozwoju ofert i propozycji adresowanych do osób z niepełnosprawnościami, jak też do wzrostu zainteresowania przez te osoby aktywnością ruchową z przemieszczaniem się w przestrzeni. Stąd tak istotne jest włączenie kwalifikacji do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji. Efektem wdrożenia kwalifikacji rynkowej będzie posiadanie wykwalifikowanych kadr, a także wzbogacenie systemu potwierdzania kompetencji przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, kadry nauczycielskiej i in. w opisanym w kwalifikacji rynkowej zakresie. Zachęci to przewodników turystycznych, biura turystyczne i organizacje pozarządowe do organizowania turystyki wśród osób z niepełnosprawnościami. Osoby z niepełnosprawnościami i ich rodziny oraz ośrodki pragnące kształtować swoje oferty i propozycje turystyczne dla osób z niepełnosprawnościami oczekują, aby organizatorzy turystyki angażowali osoby z wiedzą, umiejętnościami i doświadczeniem w zakresie równego traktowania i pełnego zaspokojenia potrzeb wynikających z uprawiania turystyki osób z niepełnosprawnościami. Źródła: „Biuletyn Rzecznika Praw Obywatelskich” 2012, nr 10; Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 13 grudnia 2006 r. rezolucją A/RES/61/106, DzU 2012, poz. 1169, z późn. zm.; Krajoznawstwo i turystyka osób niepełnosprawnych, red. nauk. F. Midura, J. Żbikowski, Biała Podlaska 2005; Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011, GUS, Warszawa 2013; https://www.gov.pl/web/popcwsparcie/ile-jest-osob-z-niepelnosprawnosciami-w-polsce); Program Rozwoju Turystyki do 2020 r., Warszawa 2015; Uchwała Sejmu RP z 1 sierpnia 1997 r. – Karta Praw Osób Niepełnosprawnych, MP z 1997 r., nr 50, poz. 475; ustawa z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, DzU 2020, poz. 426, tekst jednolity; ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, DzU 2020, poz. 53, tekst jednolity; Turystyka i krajoznawstwo niepełnosprawnych, czyli Wędrować każdy może… Wybrane aspekty, red. P. Kuleczka, Sulechów 2008Kwalifikacja wykazuje pewne podobieństwo z kwalifikacją cząstkową „Pilotowanie imprez turystycznych” oraz "Przewodnictwo turystyczne". Podobieństwo dotyczy efektów uczenia się zawartych w zestawie: Przygotowanie realizacji imprezy turystycznej. Osoba posiadająca omawianą kwalifikację, podobnie jak osoba posiadająca kwalifikację „Pilotowanie imprez turystycznych” oraz "Przewodnictwo turystyczne" kompletuje informacje krajoznawcze i organizacyjne, jednak przy pilotowaniu i przewodnictwu+ imprez turystycznych dotyczy to tylko tematu związanego z obszarem danej (konkretnej) imprezy turystycznej, a w niniejszej kwalifikacji osoba posiada wiedzę nie tylko o obszarze organizowanej imprezy (znajomość terenu, atrakcji, wydarzeń), ale wykazuje się też umiejętnością zbierania informacji o osobach z niepełnosprawnościami i potrafi dostosować program imprezy turystycznej do ich potrzeb. Ponadto kwalifikacja wykazuje podobieństwa z kwalifikacją zawodową „Technik organizacji turystyki” w zakresie kwalifikacji HGT.08. Obsługa klienta oraz rozliczanie imprez i usług turystycznych”, która zawiera szerszy zakres działań, poza prowadzeniem informacji turystycznej („it”) opisane są czynności związane ze sprzedażą i rozliczeniem imprez turystycznych. Do tego potrzebne są umiejętności takie jak: 1. tworzy i aktualizuje bazy danych informacji turystycznej, 2. udziela informacji turystycznej, 3. określa walory turystyczne, zagospodarowanie turystyczne i dostępność komunikacyjną Polski oraz wybranych regionów świata, 4. korzysta ze źródeł informacji geograficznej i turystycznej, 5. współpracuje z uczestnikami rynku turystycznego, 6. opracowuje materiały promocyjne, informatory i katalogi usług turystycznych. Część efektów uczenia się zawartych we wszystkich zestawach może być osiągana w toku nauki w szkołach branżowych i technikach (422104: technik organizacji turystyki, 515205: technik turystyki na obszarach wiejskich) oraz studiów wyższych na kierunkach: turystyka, turystyka i rekreacja, krajoznawstwo i turystyka lub pokrewnych. Efekty uczenia się opisane w kwalifikacji odnoszą się do organizacji wszystkich dyscyplin turystyki aktywnej z udziałem osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności. W przywołanych kwalifikacjach o podobnym charakterze te zagadnienia nie występują. Osiąganie efektów uczenia się zdefiniowanych dla powyższej kwalifikacji w toku studiów uwarunkowane jest doborem treści kształcenia przez poszczególne uczelnie oraz poziomem przygotowania praktycznego absolwentów. Stan wiedzy na dzień 18.12.2020Na podstawie opinii specjalistów i w wyniku prac zespołu ekspertów treść wniosku o włączenie kwalifikacji "Organizowanie imprez turystycznych dla osób z niepełnosprawnościami" została gruntownie zmieniona w wielu miejscach tj. zweryfikowano zestawy efektów uczenia się i dostosowano do nich syntetyczną charakterystykę efektów uczenia się oraz warunki walidacji. Wszystkie wprowadzone zmiany uzgodnione z Wnioskodawcą tj. PTTK.Osoba posiadająca kwalifikację może zostać zatrudniona lub prowadzić następujące przedsięwzięcia: ● organizować wycieczki dla osób z niepełnosprawnościami, szczególnie w organizacjach pozarządowych, a także w szkołach i placówkach oświatowych; ● pracować jako organizator wypoczynku dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami; ● być doradcą z zakresu organizacji bezpiecznego wypoczynku w biurach podróży, stowarzyszeniach, w tym w organizacjach harcerskich i innych instytucjach organizujących imprezy turystyczne dla osób z niepełnosprawnościami; ● być zatrudniona w urzędach i instytucjach państwowych w wydziałach obejmujących zakresem działania dotyczące bezpieczeństwa i organizacji imprez dla osób z niepełnosprawnościami.Podczas walidacji stosowane są następujące metody: – test teoretyczny, – wywiad ustrukturyzowany, – wywiad swobodny (rozmowa z komisją), – obserwacja w warunkach symulowanych, – prezentacja, – analiza dowodów i deklaracji. Do weryfikacji zestawu efektów uczenia się nr 1 stosuje się:  – test teoretyczny,  – wywiad ustrukturyzowany,  – metodę prezentacji, którą należy zastosować do weryfikacji efektu uczenia się nr 6 „Charakteryzuje sposoby motywacji do uprawiania turystyki aktywnej i krajoznawstwa osób z niepełnosprawnościami”.  Do weryfikacji zestawu efektów uczenia się nr 2 stosuje się:  – obserwację w warunkach symulowanych, – wywiad swobodny,  – analizę dowodów i deklaracji.  Do weryfikacji zestawu efektów uczenia się nr 3 stosuje się: – analizę dowodów i deklaracji,  – wywiad ustrukturyzowany. Komisja walidacyjna składa się z minimum 3 osób (asesorów).  Każdy z członków komisji musi znać zasady przeprowadzania walidacji i stosowane metody. Przewodniczącego komisji walidacyjnej wyznacza instytucja certyfikująca. Asesorzy spełniają łącznie następujące warunki (poświadczone umowami, referencjami), przy czym każdy członek komisji walidacyjnej spełnia co najmniej 2 z niżej wymienionych:  a) posiada doświadczenie w zakresie organizacji minimum 5 imprez turystycznych z udziałem osób z niepełnosprawnościami w ciągu ostatnich 3 lat, b) jest czynnym przewodnikiem lub czynnym instruktorem dyscypliny turystycznej lub przodownikiem turystyki aktywnej (kwalifikowanej), c) posiada min. roczne doświadczenie w przeprowadzaniu egzaminów w sektorze turystyki, d) posiada udokumentowane wykształcenie branżowe z obszaru turystyki (posiadanie kwalifikacji pełnej na poziomie IV PRK) lub wyższe (posiadanie kwalifikacji pełnej na poziomie VI PRK). Walidacja przeprowadzana jest w sposób stacjonarny. Składa się z części teoretycznej i praktycznej. Instytucja prowadząca walidację zapewnia: – pomieszczenie umożliwiające osobom, które przystąpiły do walidacji, samodzielną pracę, – niezbędne druki, w tym procedury wewnętrzne konieczne do realizacji zadań praktycznych, – materiały niezbędne do opracowania programu, regulaminu, budżetu imprezy turystycznej, – stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu, – mapy, przewodniki, notatniki, przyrządy do pisania, linijkę, kalkulator. Etap II. Identyfikowanie i dokumentowanie – instytucja certyfikująca może zapewnić wsparcie doradcy walidacyjnego dla etapów identyfikowania i dokumentowania. 4 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w sektorze TurystykaMonitor Polski z dnia 25 lutego 2026 r. poz. 241 _ obwieszczenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 30 stycznia 2026 r. w sprawie włączenia kwalifikacji wolnorynkowej "Organizowanie imprez turystycznych dla osób z niepełnosprawnościami" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.Osoba posiadająca kwalifikację jest przygotowana do opracowania oferty i realizacji imprezy turystycznej dla uczestników z niepełnosprawnościami w poszczególnych dyscyplinach turystyki aktywnej (kwalifikowanej). Podczas realizacji działań wykorzystuje wiedzę dotyczącą rodzajów niepełnosprawności i związanych z nimi wyzwań oraz sposobów motywowania do uprawiania turystyki aktywnej i krajoznawstwa. Posiada wiedzę na temat organizacji turystyki w Polsce. Do przygotowania oferty turystycznej pozyskuje niezbędne informacje z różnych źródeł, w tym korzysta z systemu informacji turystycznej “it”. Rozpoznaje oczekiwania, potrzeby oraz zainteresowania odbiorców. Przygotowuje ofertę imprezy turystycznej dostosowaną do potrzeb uczestników z niepełnosprawnościami, w tym opracowuje trasy. Planuje zapotrzebowanie kadrowe, materiałowe i finansowe. Opracowuje dokumentację, w tym umowy cywilnoprawne, oświadczenia, raporty i dokumenty finansowe. Ocenia ryzyka i reaguje na sytuacje nieprzewidziane w czasie trwania imprezy turystycznej. 2557925593Certyfikat jest ważny bezterminowo2036-02-253Nie dotyczy1762Teoretyczne podstawy organizowania turystyki osób z niepełnosprawnościami5751101. Charakteryzuje krajowe i międzynarodowe regulacje prawne dotyczące organizacji imprez turystycznych– omawia obowiązujące regulacje prawne dotyczące świadczenia usług turystycznych w Polsce, – omawia obowiązujące przepisy bezpieczeństwa, m.in. organizacja imprez zbiorowych, grupowych, – omawia regulacje prawne niezbędne przy realizacji imprezy turystycznej poza granicami kraju, w tym rodzaje i zakres ofert ubezpieczeń w turystyce, – omawia regulacje prawne dotyczące ochrony danych osobowych.02. Charakteryzuje organizację turystyki w Polsce– omawia strukturę organizacyjną turystyki w Polsce z uwzględnieniem roli samorządu terytorialnego w działalności turystycznej, – omawia system informacji turystycznej („it”) na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, – opisuje organizacje pozarządowe, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania PTTK w Polsce, – omawia dyscypliny turystyki aktywnej (kwalifikowanej), – omawia formy turystyki powszechnej zaadresowanej dla osób z niepełnosprawnością.03. Charakteryzuje zadania osób prowadzących imprezy poszczególnych dyscyplin turystyki aktywnej (kwalifikowanej)– opisuje pracę przewodnika i jego zakres obowiązków, – opisuje pracę pilota wycieczek i jego zakres obowiązków, – opisuje pracę instruktora poszczególnych dyscyplin turystyki aktywnej (kwalifikowanej) i jego zakres obowiązków, – wymienia rodzaje przodowników PTTK z podziałem na poszczególne dyscypliny turystyki aktywnej (kwalifikowanej).04. Charakteryzuje struktury funkcjonowania opieki publicznej i społecznej w odniesieniu do osób z niepełnosprawnościami– omawia państwowy system opieki nad osobami z niepełnosprawnościami, – omawia organizacje pozarządowe zajmujące się programowo osobami z niepełnosprawnościami, – omawia zasady korzystania z powszechnego systemu ratownictwa.05. Charakteryzuje turystykę osób z niepełnosprawnościami– wymienia rodzaje niepełnosprawności, – opisuje zasady funkcjonowania osób w zależności od rodzaju i stopnia niepełnosprawności oraz ograniczenia z tym związane w kontekście uprawiania turystyki, – uzasadnia dobór sprzętu i ekwipunku umożliwiającego osobom z niepełnosprawnościami uprawianie różnych form turystyki, – opisuje organizatorów turystyki działających na rzecz osób z niepełnosprawnościami, – omawia sposoby pozyskiwania kadry na imprezy turystyczne dla osób z niepełnosprawnością w zależności od rodzaju niepełnosprawności i rodzaju imprezy turystycznej.06. Charakteryzuje sposoby motywacji do uprawiania turystyki aktywnej i krajoznawstwa osób z niepełnosprawnościami – omawia prozdrowotne i rehabilitacyjne walory turystyki i krajoznawstwa, – omawia system motywacji oparty na zdobywaniu odznak i wyróżnień stosowany np. w PTTK i w innych stowarzyszeniach, – omawia rodzaje wyróżnień i odznaczeń nadawanych przez jednostki administracji państwowej i samorządowej osobom zaangażowanym w organizację imprez turystycznych, – omawia sposoby angażowania i nagradzania uczestników w czasie imprezy turystycznej.Przygotowanie oferty imprezy turystycznej dla osób z niepełnosprawnościami 5852101. Rozpoznaje potrzeby klienta - pozyskuje informacje dotyczące uczestników imprezy turystycznej i ich potrzeb, - ustala rodzaj imprezy turystycznej.02. Planuje program imprezy turystycznej dla osób z niepełnosprawnościami– wymienia źródła informacji dotyczących atrakcji turystycznych dostępnych dla osób z niepełnosprawnościami, – projektuje trasę turystyczną, – wyszukuje atrakcje turystyczne pod kątem dostępności dla uczestników imprezy turystycznej, – dostosowuje czas trwania imprezy do możliwości uczestniczących w niej osób z niepełnosprawnością, – pozyskuje informacje o transporcie prywatnym i publicznym, – pozyskuje informacje o warunkach drogowych i terenowych oraz na trasach turystycznych, – formuje skład osobowy potrzebny do realizacji imprezy turystycznej, – wykorzystuje materiały kartograficzne, w tym np. czyta mapę, zaznacza obiekty, określa odległości, – wykorzystuje nawigację do planowania tras, – przygotowuje harmonogram imprezy turystycznej.03. Przygotowuje dokumenty do realizacji imprezy turystycznej – wymienia rodzaje umów niezbędnych do realizacji imprezy turystycznej, – omawia zakres współpracy z podmiotami świadczącymi usługi, tj. transportowe, gastronomiczne, noclegowe, ubezpieczeniowe, – omawia zakres umów cywilnoprawnych, np. z przewodnikiem turystycznym, pilotem wycieczek, ratownikiem wodnym, – przygotowuje regulamin imprezy turystycznej, – omawia dokumentację obejmującą wymagane zgody od uczestników imprezy lub ich prawnych opiekunów, m.in. RODO, wykorzystanie wizerunku, – omawia możliwości uzyskania wsparcia finansowego imprezy turystycznej, np. pozyskiwania funduszy i dofinansowania udziału osób z niepełnosprawnościami, – przygotowuje kosztorys imprezy turystycznej, – wymienia elementy oferty imprezy turystycznej.Realizacja imprezy turystycznej dla osób z niepełnosprawnościami 5403101. Charakteryzuje sposób monitorowania potencjalnych ryzyk podczas imprezy turystycznej – omawia potencjalne zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka związane z organizowaną dyscypliną turystyki i niepełnosprawnością uczestników, – omawia sposób koordynacji działań i kanały komunikacji w zespole realizującym imprezę, – wymienia osoby, z którymi należy skonsultować indywidualne potrzeby turysty niepełnosprawnego w trakcie imprezy turystycznej, – omawia sposoby opieki nad osobą z niepełnosprawnością w trakcie imprezy turystycznej, – omawia sposoby przekazu informacji dostosowanego do możliwości percepcyjnych osób z niepełnosprawnościami, – modyfikuje program imprezy turystycznej w zależności od rodzaju nieprzewidzianych okoliczności, – omawia zasady savoir-vivre, szczególnie w kontaktach z osobami z niepełnosprawnościami.02. Omawia sposób rozliczania imprez turystycznych – wymienia sposoby przyjmowania opłat, – omawia dokumenty wymagane do rozliczenia finansowego imprezy turystycznej, – omawia zakres sprawozdania finansowego.