1. Metody walidacji
Weryfikacja efektów uczenia się odbywa się wyłącznie na podstawie metody obserwacji w warunkach symulowanych uzupełnionej wywiadem swobodnym (rozmową z komisją).
2. Zasoby kadrowe
Weryfikację efektów uczenia się przeprowadza komisja walidacyjna.
W skład komisji wchodzą minimum 2 osoby, w tym przewodniczący komisji i członek komisji.
Przewodniczący komisji musi spełniać następujące warunki: posiada minimum 3-letnie udokumentowane doświadczenie
zawodowe w prowadzeniu zajęć dydaktycznych, a treść prowadzonych zajęć dotyczyła procesu organizacji produkcji
w firmie odzieżowej, brał udział w minimum 5 egzaminach dotyczących branży odzieżowej jako egzaminator lub członek komisji lub przygotowywał do nich zadania egzaminacyjne, posiada minimum 4-letnie sumaryczne doświadczenie
zawodowe w branży odzieżowej lub minimum 4 lata w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej lub
wykonywania umów cywilnoprawnych związanych z branżą odzieżową lub posiada dyplom ukończenia studiów wyższych zakończonych uzyskaniem tytułu inżyniera lub inżyniera magistra lub studiów podyplomowych, a w czasie tych
studiów brał udział w zajęciach dydaktycznych poświęconych organizacji procesu produkcji w branży odzieżowej.
Udział w zajęciach musi być poświadczony w indeksie lub suplemencie do dyplomu zaliczeniem przedmiotów zawierających w nazwie słowa kluczowe: technologia odzieży, proces produkcji, np. „technologia wytwarzania odzieży”, „organizowanie procesów produkcyjnych w branży odzieżowej”, lub legitymuje się dokumentem poświadczającym posiadanie
kwalifikacji dotyczącej organizowania procesów produkcyjnych w branży odzieżowej i wytwarzania wyrobów odzieżowych, lub posiada tytuł technika technologii odzieży lub technika przemysłu mody, lub posiada tytuł mistrza w zawodzie
krawiec.
Członek komisji musi spełniać następujące warunki: posiada dyplom ukończenia studiów wyższych zakończonych uzyskaniem tytułu inżyniera lub inżyniera magistra lub studiów podyplomowych, a w czasie tych studiów brał udział w zajęciach dydaktycznych związanych z wytwarzaniem i produkcją odzieży. Udział w zajęciach musi być poświadczony w indeksie lub suplemencie do dyplomu zaliczeniem przedmiotów zawierających w nazwie słowa kluczowe: technologia
odzieży, proces produkcji, np. „technologia wytwarzania odzieży”, „organizowanie procesów produkcyjnych w branży
odzieżowej”, lub legitymuje się certyfikatem poświadczającym posiadanie kwalifikacji dotyczącej organizowania procesów produkcyjnych w branży odzieżowej i wytwarzania wyrobów odzieżowych, lub posiada tytuł technika technologii
odzieży lub technika przemysłu mody, lub posiada tytuł mistrza w zawodzie krawiec.
3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne
Do przeprowadzenia weryfikacji w części praktycznej instytucja walidująca musi zapewnić: pomieszczenia wyposażone
w stoły i krzesła, narzędzia i akcesoria kreślarskie: arkusze papieru A0 (półpergamin lub offsetowy), kartki A4, ołówki
i gumki, linijki, krzywiki krawieckie duże, cyrkle, kalkulatory, miarę krawiecką, dokumentację różnych wzorów odzieży: spódnicy na podszewce, kamizelki męskiej, płaszcza dziecięcego lub innych, przykładowe zlecenia i zamówienia
produkcyjne spódnicy na podszewce, kamizelki męskiej, płaszcza dziecięcego lub innych.
Na 1 osobę przystępującą do walidacji musi przypadać 1 komplet narzędzi, akcesoriów kreślarskich i krawieckich oraz
1 pula dokumentacji produkcyjnej.
4. Etapy identyfikowania i dokumentowania
Instytucja certyfikująca ma obowiązek zapewnić doradcę walidacyjnego w zakresie identyfikowania i dokumentowania
posiadania efektów uczenia się wskazanych dla kwalifikacji.
Nie określa się wymagań w zakresie metod identyfikowania i dokumentowania efektów uczenia się.
Doradca walidacyjny posiada udokumentowane doświadczenie w obszarze wytwarzania i produkcji odzieży, posiada
udokumentowane wykształcenie lub doświadczenie doradcze (minimum 3-letnie) w zakresie zawodowym i personalnym, w obszarze związanym z przemysłem mody, posługuje się metodami identyfikowania efektów uczenia się, zna
treść dokumentów, które są podstawą kształcenia i walidowania w obszarze wytwarzania i produkcji odzieży (tj. podstawy programowe dla krawca i technika przemysłu mody, standardy egzaminacyjne obowiązujące w rzemiośle dla zawodu
krawiec na poziomie czeladnika i mistrza, standardy kompetencji zawodowych związanych z branżą odzieżową oraz
pokrewnymi, opisane w obowiązujących rejestrach, aktualne przewodniki po zawodach, aktualne karty charakterystyk
zagrożeń zawodowych), zna treść kwalifikacji z obszaru wytwarzania i produkcji odzieży funkcjonujących w Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji i potrafi wskazywać różnice między nimi.
Instytucja walidująca zapewnia odpowiednie miejsce do pracy doradcy z kandydatem, umożliwiające prywatność i spokojną, pogłębioną rozmowę.
