1. Etap weryfikacji
1.1. Metody
Na etapie weryfikacji dopuszczalne są następujące metody walidacji: test teoretyczny, obserwacja w warunkach symulowanych lub rzeczywistych, analiza dowodów i deklaracji,
rozmowa z komisją.
Część lub całość walidacji może być sprawdzona metodą analizy dowodów i deklaracji.
Do weryfikacji efektów uczenia się zawartych w zestawie 2. „Wykonywanie technik narciarstwa alpejskiego” dopuszcza się m.in. następujące dowody:
– posiadanie pierwszej klasy sportowej w narciarstwie alpejskim, zdobytej nie później niż w ciągu ostatnich 3 lat lub mistrzowskiej klasy sportowej w narciarstwie alpejskim,
zdobytej nie później niż w ciągu ostatnich 5 lat lub posiadanie minimum 85 FIS punktów dla kobiet i 100 FIS punktów dla mężczyzn w zakresie narciarstwa alpejskiego, których okres ważności upłynął nie później niż w ciągu 5 lat.
Dowodem potwierdzającym wszystkie efekty uczenia się jest:
– ważna legitymacja Instruktora SITN, wydana nie później niż w ciągu 2 lat kalendarzowych następujących po uzyskaniu przez kwalifikację o nazwie „Nauczanie narciarstwa
alpejskiego na poziomie zaawansowanym” statusu włączonej do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji (ZSK).
1.2. Zasoby kadrowe
Komisja weryfikacyjna składa się z minimum 3 osób.
Przewodniczący Komisji musi spełniać następujące warunki:
– posiada stopień doktora nauk o kulturze fizycznej (kwalifikacja pełna Polskiej Ramy Kwalifikacji (PRK) 8),
– posiada ważny stopień Instruktora Wykładowcy SITN narciarstwa zjazdowego,
– posiada poświadczone doświadczenie w zakresie kształcenia i egzaminowania instruktorów narciarstwa zdobyte w ciągu ostatnich 5 lat,
– posiada udokumentowane doświadczenie w zakresie nauczania narciarstwa min. 200 dni zdobytych w ciągu ostatnich 5 lat.
Każdy z pozostałych członków komisji musi spełniać następujące wymagania:
– posiada kwalifikację pełną PRK 7,
– posiada ważny stopień Instruktora Wykładowcy SITN narciarstwa zjazdowego,
– posiada współczynnik obliczeniowy dla ustalenia czasu wzorcowego w slalomie i slalomie gigancie wyższy lub równy 0.87,
– posiada doświadczenie w zakresie nauczania narciarstwa min. 200 dni zdobytych w ciągu ostatnich 5 lat.
1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki przeprowadzenia weryfikacji
Walidacja składa się z 3 części. Za pomocą testu teoretycznego sprawdzane są zestawy efektów uczenia się: Zestaw 1. „Charakteryzowanie procesu nauczania narciarstwa”,
Zestaw 3. „Planowanie procesu nauczania/uczenia się narciarstwa alpejskiego” – umiejętność „Planuje szkolenie narciarskie na poziomie zaawansowanym” i Zestaw 5. „Plano-
wanie amatorskich zawodów sportowo-rekreacyjnych w narciarstwie alpejskim”. Za pomocą metody obserwacji w warunkach rzeczywistych (zimowych, na stoku) sprawdzane
jest posiadanie efektów uczenia się zawartych w Zestawie 2. „Wykonywanie technik narciarstwa alpejskiego”. Dopuszczalne jest zastosowanie metody dowodów i deklaracji.
W ramach demonstracji technik narciarskich (jazdy technicznej) oceniane są (wybrana przez Komisję Walidującą):
a) jedna z technik z obszaru ewolucji kątowych,
b) jedna z technik z obszaru skrętów równoległych,
c) jedna z technik skrętów równoległych ciętych,
d) jazda terenowa w różnych warunkach śniegowo-terenowych (np. strome, zmuldzone stoki, grząski, kopny śnieg, snowpark).
Demonstracja technik narciarskich przez kandydata (jazda techniczna) jest rejestrowana i oceniana w skali 0–10 pkt. Jazdę techniczną zalicza uzyskanie łącznie minimum 35 pkt.
Przyjmuje się następujące kryteria oceny: 0–3,5 pkt – pokaz uniemożliwiający zidentyfikowanie demonstrowanej techniki, 4–5,5 pkt – demonstracja ewolucji obarczona wieloma błędami, np. niewłaściwa pozycja narciarska, złe ustawienie nart, niewłaściwy impuls skrętny, zaburzona sekwencja ruchów, niewłaściwy ślad itp., 6–6,5 pkt – prawidłowa demonstracja ewolucji, poprawna pozycja narciarska, dopuszczalne pojedyncze błędy asymetrii śladu i skrętu, 7–7,5 pkt – jak wyżej, jednakże obok poprawności technicznej swoboda demonstracji uwzględniająca świadomość czasu i przestrzeni, 8–8,5 pkt – jak wyżej, lecz z uwzględnieniem symetrii techniki skrętów (skręty w lewo i prawo równie swobodne i poprawne), pełna kontrola prędkości, pojedyncze skręty dynamiczne (dotyczy śmigu, skrętu NW i skrętu równoległego), 9–9,5 pkt – dynamiczna jazda w optymalnym tempie, charakteryzująca się dużą powtarzalnością ruchów, pełna kontrola toru przejazdu, dozwolone małe błędy (asymetria rąk, pojedyncze odchylenie czy oderwanie nart od podłoża itp.), 10 pkt – bezbłędna, swobodna i dynamiczna demonstracja, skręty o dużej powtarzalności. Jazda sportowa weryfikowana jest w 2 konkurencjach: GS i SL. Uczestnicy mają możliwość dwukrotnego przejechania trasy GS i SL. Dopuszcza się możliwość zmiany ustawienia bramek w pierwszym i drugim przejeździe w każdej konkurencji.
Czas wzorcowy dla mężczyzn osobno dla każdego z dwóch przejazdów w konkurencjach GS i SL jest średnią z dwóch najlepszych czasów przejazdów osób (minimum 2 osoby) ustalających czas wzorcowy pomnożonych przez ich aktualne współczynniki korygujące i stanowi równoważnik 10 pkt. Czas wzorcowy dla kobiet wynosi 105% czasu wzorcowego dla mężczyzn. Ustalający czas musi przejechać trasę co najmniej 2 razy, w tym raz przed i raz po wszystkich uczestnikach walidacji. Aktualne współczynniki korygujące (przypisane na podstawie wyników uzyskanych w ogólnopolskim teście kalibracyjnym organizowanym w porozumieniu z PZN) osób ustalających czasy przejazdów, którymi mogą być członkowie komisji lub inne osoby posiadające aktualne współczynniki korygujące (nie niższe niż 0,87) w SL i GS, będą podawane przed rozpoczęciem tej części weryfikacji. Informacja o czasach wzorcowych podawana jest kandydatom po zakończeniu przejazdów wszystkich uczestników i ustalających czasy (może być umieszczona na ogólnodostępnej tablicy). Asesorzy podają maksymalne czasy odpowiadające konkretnym punktom, osobno dla kobiet i mężczyzn. Warunkiem zaliczenia sprawdzianu sportowego jest uzyskanie łącznie w GS i SL minimum 14 punktów z 20 możliwych (ale nie mniej niż 6 pkt w każdej konkurencji). W każdej konkurencji możliwe jest uzyskanie maksymalnie 10 pkt. Utrata do 4% czasu wzorcowego w GS i do 5% w SL nie skutkuje stratą punktów. Utrata do 6% w GS i do 7,5% w SL skutkuje obniżeniem wyniku końcowego o 0,5 pkt, do 8% w GS i do 10% w SL skutkuje obniżeniem wyniku końcowego o kolejny 0,5 pkt i tak dalej. Dopuszcza się możliwość zaliczenia sprawdzianu sportowego w przypadku uzyskania przez uczestnika walidacji wyniku w przedziale 12–13,5 pkt w jeździe sportowej przez nadrobienie brakujących punktów jazdą techniczną w stosunku 1:2 (0,5 brakującego pkt w jeździe sportowej należy nadrobić 1 pkt w jeździe technicznej). Dla uczestników w wieku 45 lat (kalendarzowo) lub starszych minimalna liczba pkt zaliczająca jazdę sportową (GS + SL) wynosi 12 (ale nie mniej niż 5 pkt w każdej konkurencji). W przypadku uzyskania przez uczestnika wyniku w przedziale 10–11,5 pkt w jeździe sportowej, dopuszcza się możliwość zaliczenia sprawdzianu sportowego przez nadrobienie brakujących punktów jazdą techniczną w stosunku 1:2 (0,5 brakującego pkt w jeździe sportowej należy nadrobić 1 pkt w jeździe technicznej). Bezpośrednio po przejeździe uczestnik poznaje swój rzeczywisty czas przejazdu. Za pomocą obserwacji w warunkach symulowanych lub rzeczywistych połączonej z rozmową z komisją (rozmowa ma każdorazowo charakter uzupełniający) weryfikowane są efekty uczenia się „Organizuje
szkolenie narciarskie na poziomie zaawansowanym” i „Prowadzi szkolenie narciarskie (proces nauczania/uczenia się) na poziomie zaawansowanym” zawarte w zestawie 4.
„Realizowanie procesu nauczania/ uczenia się narciarstwa alpejskiego”.
Instytucja walidująca musi zapewnić:
– dostęp do zorganizowanego stoku narciarskiego o długości min. 500 m (przygotowany i zabezpieczony zgodnie z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich) zapewniający możliwość przeprowadzenia zawodów w SL i GS,
– dostęp do wyciągu narciarskiego,
– 50 tyczek slalomowych,
- wiertarkę,
– klucz do tyczek,
– 2 radiotelefony,
– elektroniczny pomiar czasu,
– komputer,
– kamerę,
– fladry do grodzenia trasy,
– apteczkę pierwszej pomocy,
– salę zapewniającą możliwość przeprowadzenia egzaminu teoretycznego.
