Analizy i rekomendacje dotyczące strategii działań podnoszących długość i jakość życia, w tym zapobiegania negatywnym skutkom rozwoju cywilizacyjnego, wskazują jednoznacznie, że podejmowanie aktywności fizycznej jest z tego punktu widzenia kluczowe. Syntetyczny zbiór danych i zaleceń zawarto w dokumencie Ministerstwa Sportu i Turystyki “Program Rozwoju Sportu do roku 2020” (MSiT, 2015), w którym czytamy: “Systematyczne podejmowanie aktywności fizycznej jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Wysiłek fizyczny w odpowiedniej dawce ma pozytywny wpływ na pozostawanie w zdrowiu, zarówno fizycznym, jak i psychicznym” [s. 17]. Tymczasem według danych GUS w okresie od 01.10.2015 r. do 30.09.2016 r. w zajęciach sportowych lub rekreacyjnych uczestniczyło 46% mieszkańców Polski. Zaobserwowano wzrost odsetka osób ćwiczących regularnie. Najbardziej aktywne były dzieci w wieku 10-14 lat (82%) i 5-9 lat (71%) oraz młodzież w wieku 15-19 lat (71%). Odsetek uczestniczących maleje jednak wraz wiekiem - wśród osób w wieku 60 lat lub więcej wynosił już tylko 25% [GUS, Uczestnictwo w sporcie i rekreacji ruchowej w 2016 r., s. 48]. Trzeba zauważyć, że głównym motywem uczestnictwa w zajęciach były przyjemność i rozrywka (59% badanych). Istotnym czynnikiem była również chęć utrzymania kondycji fizycznej oraz zachowania właściwej sylwetki (ok. 25% badanych) [tamże, s. 70]. Najpopularniejsze zajęcia sportowo-rekreacyjne to: jazda na rowerze, pływanie, gra w piłkę nożną, jogging, nordic walking, aerobik, fitness, joga, gimnastyka itd. [tamże, s. 56]. Tymczasem jednym z trzech najpopularniejszych sportów na świecie (uprawia go ponad 350 milionów osób) jest tenis stołowy. Jest on także lubiany w Polsce - według szacunków Polskiego Związku Tenisa Stołowego w naszym kraju w tenisa stołowego rekreacyjnie gra ok. 100 tys. osób. Wskazuje się kilka powodów, dla których warto popularyzować, uprawiać i rozwijać tenis stołowy w Polsce. Badania naukowe neurofizjologów wskazują, że jest to najlepszy sport dla rozwoju mózgu, dla koordynacji ciała i umysłu, dla utrzymania zdrowia i dobrej kondycji na całe życie [J. Grycan i in, Narodowy Program Rozwoju Tenisa Stołowego 2018-33, Warszawa 2017, s. 5]. Jest to szczególnie istotne, zważywszy na to,
że w 2016 r. aktywność fizyczną podejmowali najczęściej mieszkańcy miast (ok. 50%), odsetek był znacznie wyższy niż na wsi (42%) [GUS, Uczestnictwo w sporcie i rekreacji ruchowej w 2016 r., s. 51]. Ze względu na niewielkie wymagania sprzętowe i lokalowe rekreacyjny tenis stołowy może stanowić znakomitą alternatywę dla najpopularniejszych form rekreacji ruchowej dla różnych grup odbiorców w każdym środowisku, niezależnie od dostępnych warunków organizacyjnych. Jak podaje GUS w 2016 r. odnotowano 6480 imprez masowych (artystyczno rozrywkowych, interdyscyplinarnych i sportowych, takich, które mają na celu współzawodnictwo sportowe lub popularyzowanie kultury fizycznej), w których łącznie uczestniczyło 24 mln osób. W 3223 imprezach sportowych udział wzięło 14 mln osób. Niemniej zaobserwowano małą aktywność gmin wiejskich i miejsko-wiejskich - na ich terenie odbyło się jedynie 7,4% masowych imprez sportowych (udział gmin miejskich wyniósł 92,6%) [GUS, Sportowe imprezy masowe w 2016 roku (Notatka informacyjna),
https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/kultura-turystyka-sport/sport/sportowe-imprezy-masowe w-2016-roku,10,4.html]. Popularyzacja tenisa stołowego jako sportu dla wszystkich mogłaby się między innymi przyczynić do wzrostu odsetka podejmujących aktywność fizyczną mieszkańców
terenów wiejskich, jak również aktywizacji gmin wiejskich w organizacji imprez. Warto również zauważyć, że według danych GUS w organizacjach kultury fizycznej w 2017 r. zrzeszonych było 181 tys. ćwiczących (organizacje wykazały łącznie 2,3 tys. jednostek organizacyjnych) [GUS, Kultura Fizyczna w 2017,
https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/kultura-turystyka-sport/sport/kultura-fizyczna-w-2017-rok u,13,1.html]. Tenis stołowy mógłby stać się jednym z filarów zorganizowanej kultury fizycznej. Dzięki temu poszerzona zostałaby oferta organizacji rozwijających kulturę fizyczną w Polsce, a tenis stołowy jako forma sportu dla wszystkich i dyscyplina sportowa mógłby korzystać ze skutecznych kanałów popularyzacji i promocji. Osiągnięcie powyższych celów wiąże się z koniecznością potwierdzenia kwalifikacji osób przygotowanych do organizowania i realizacji rekreacyjnych zajęć (lekcji) tenisa stołowego. Kwalifikacją będą zainteresowane różne grupy odbiorców, w tym przede wszystkim: zawodnicy i byli zawodnicy tenisa stołowego. W roku 2017 było: 10 556 licencjonowanych osób uprawiających tenis stołowy; w tym: licencje zawodnika superligi, ekstraklasy i 1 ligi: 484; licencje zawodnika ur. 2000 r i młodszego: 3930; licencje zawodnika ur. 2009 r i młodszego: 225; licencje seniora: 5130; licencje niestowarzyszonego: 32; licencje weterana (40 lat i więcej): 390; licencje osób niepełnosprawnych: 226; licencji trenera: 401; licencje sędziego PZTS (nie mylić z sędziami w całej Polsce): 112; licencja klubowa: 685 [dane PZTS]; nauczyciele wychowania fizycznego. Według Raportu Ośrodka Rozwoju Edukacji w roku szkolnym 2014/2015 wychowania fizycznego uczyło 87127 nauczycieli [M. Rachubka, Nauczyciele w roku szkolnym 2014/2015, Warszawa 2015]; inne osoby uprawiające sport: amatorzy sportu dla wszystkich, uczniowie, studenci; amatorzy i pasjonaci, działacze, osoby zatrudnione w ośrodkach wychowawczych, ośrodkach penitencjarnych; pracownicy służb mundurowych; wolontariusze i pracownicy organizacji pozarządowych. Należy zauważyć, że w Polsce zarejestrowanych jest około 98 000 organizacji pozarządowych, z których fundacje i stowarzyszenia to około 96 000 (GUS, 2014). Według danych GUS (2014) 30% ogółu organizacji pozarządowych (a 41% stowarzyszeń i fundacji) deklaruje jako główny obszar swojej działalności: sport, rekreację, turystykę oraz zajęcia definiowane jako hobby. Organizacje pozarządowe, działając oddolnie, wspierają rozwój i wprowadzają zmianę w środowisku lokalnym. Kwalifikacja umożliwi podniesienie jakości oferowanych usług przez pracowników i wolontariuszy działających na rzecz swoich środowisk lokalnych w zakresie aktywności fizycznej i zdrowego stylu życia. Kwalifikacja wpisze się w założenia “Programu Rozwoju Sportu do roku 2020” w kontekście dostępności wykwalifikowanej kadry, jak również kształtowania nawyku podejmowania aktywności fizycznej oraz podnoszenia sprawności fizycznej dzieci i młodzieży oraz zapewnienia warunków i oferty dla powszechnego podejmowania aktywności fizycznej na każdym etapie życia
[Program Rozwoju Sportu do roku 2020, s. 81-95].
