Zintegrowany Rejestr Kwalifikacji

1. Etap weryfikacji 1.1. Metody W czasie walidacji stosuje się wyłącznie następujące metody: – test teoretyczny, – sprawdzian sportowy, – obserwacja w warunkach symulowanych połączona z rozmową z komisją walidacyjną, zwaną dalej „komisją”, – analiza dowodów i deklaracji. Część lub wszystkie efekty uczenia się mogą być zweryfikowane za pomocą metody analizy dowodów i deklaracji. Dowodem potwierdzającym wszystkie efekty uczenia się jest: 1) posiadanie tytułu instruktora właściwego związku sportowego lub tytułu instruktora narciarstwa wodnego wydanego przez uczelnię, 2) doświadczenie w zakresie prowadzenia szkoleń z narciarstwa wodnego, w wymiarze co najmniej 100 godzin w okresie 3 lat poprzedzających przystąpienie do walidacji, potwierdzone właściwymi dokumentami (np. zaświadczenia wystawione przez klub sportowy narciarstwa wodnego). 1.2. Zasoby kadrowe Komisja składa się z minimum 3 osób, w tym: – co najmniej 1 posiada doświadczenie w zakresie działań związanych z wdrażaniem Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji, – co najmniej 1 ma minimum dwuletnie doświadczenie w przygotowaniu i prowadzeniu weryfikacji np. egzaminów. Przewodniczący komisji posiada 5-letni staż nauczania pływania na nartach wodnych. Pozostali członkowie komisji posiadają minimum 3-letni staż nauczania pływania na nartach wodnych. Dokumenty potwierdzające staż to np. dokumenty poświadczające pracę w klubach narciarstwa wodnego lub na wyciągach nart wodnych na stanowisku trenera, uczestnictwo w komisjach egzaminacyjnych na licencje na holowanie narciarza wodnego i innych obiektów pływających. 1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne W pierwszej części walidacji za pomocą testu teoretycznego sprawdzana jest wiedza teoretyczna kandydata, opisana w zestawie 1. W części drugiej walidacji za pomocą obserwacji w warunkach symulowanych sprawdzane są efekty uczenia się zawarte w zestawie 2. Zaliczenie części pierwszej i drugiej walidacji dopuszcza do części trzeciej, w której sprawdzane są umiejętności praktyczne związane z prowadzeniem zajęć, tj. efekty uczenia się zawarte w zestawach 1 i 3. Wykorzystywana jest metoda obserwacji w warunkach symulowanych połączona z rozmową z komisją. Instytucja certyfikująca zapewnia: – akwen, który powinien spełniać wymogi bezpieczeństwa (w tym głębokość akwenu 1,4 m, szerokość nie mniejsza niż 50 m, przy nawrotach 150 m, pas wybrzeża 20–30 m), – pomost, – narty turystyczne z możliwością pływania na jednej narcie z piętką zakroczną, – linkę holowniczą z drążkiem holowniczym, – kamizelki asekuracyjne z atestami bezpieczeństwa, – łódź holowniczą o parametrach minimalnych: a) silnik stacjonarny minimum 220 kW, b) wyposażoną fabrycznie w słupek lub wieżę holowniczą, lusterko dla sternika, c) umożliwiającą ustawienie siedzenia obserwatora w kierunku holowanego, – w przypadku organizacji walidacji na wyciągu wymagany jest dostęp do profesjonalnego wyciągu wielosłupowego, – salę na egzamin pisemny, – rzutnik i ekran. 2. Etapy identyfikowania i dokumentowania Nie określa się wymagań do tych etapów.