Wingfoil - to dyscyplina sportu wykorzystująca skrzydło (uproszczona konstrukcja latawca) jako siłę napędową, niepołączone mechanicznie na stałe z różnymi typami desek lub kadłubem wyposażonymi w hydroskrzydła lub bez, do poruszania się w po wodzie i lewitowania nad nią, wskutek działającej siły hydrodynamicznej. Jest to młoda dziedzina sportu, dynamicznie rozwijająca się w Polsce i na całym świecie. Początki datuje się na rok 2017, od tego czasu rozwija się bardzo prężnie, a miejsca takie jak Zatoka Pucka oraz większość akwenów śródlądowych otwierają szerokie możliwości do uprawiania tego sportu. O wzrastającej popularności tej dyscypliny świadczą również dane medialne, producentów sprzętu (źródło: https://www.factmr.com/report/wingboards-market). Najnowsza analiza rynku przeprowadzona przez Fact.MR, firmę zajmującą się badaniami rynku i analizami konkurencji, wskazuje, że wartość rynkowa desek wingfoil w latach 2017-2021 wzrosła zgodnie ze skumulowanym rocznym wskaźnikiem wzrostu (CAGR) o 3,2%. Szacuje się, że globalny rynek desek wingfoil wzrośnie z wyceny 265 mln USD w 2022 r. do 526 mln USD do końca 2032 r., zwiększając się o 7,1% CAGR w latach 2022-2032. O rosnącym zainteresowaniu na poziomie sportowym mogą świadczyć organizowane zawody, zarówno w trakcie edycji Pucharu Polski w Kiteboardingu (pierwsze 2020), jak i indywidualnych cykli jako osobna dyscyplina sportu. GWA - Global Wing Association, to światowa organizacja która reprezentuje tę dyscyplinę i zajmuje się zawodami w konkurencjach freestyle, slalom i race. Odnotowuje się bardzo duże zainteresowanie ze strony mediów i firm, które są gotowe sponsorować dyscyplinę. Rozwój dyscypliny przekłada się na rozwój regionów, w których organizowane są szkolenia. Przyczynia się do rozwoju baz szkoleniowych i turystycznych, generując miejsca pracy. Z uwagi na obcowanie z często nieprzewidywalnymi żywiołami - wodą i wiatrem, a także konieczność nauczania technik i manewrów mogących wpływać na bezpieczeństwo, zdrowie i życie zarówno uczących się, jak i innych użytkowników akwenów i plaż, konieczne jest odpowiednie przygotowanie i sprawdzenie kadr nauczających tej nowej dyscypliny. Włączenie kwalifikacji "Prowadzenie zajęć z wingfoila" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji wynika zatem z potrzeby zapewnienia zrównoważonego rozwoju i bezpieczeństwa w stosunkowo nowej i dynamicznie rozwijającej się dyscyplinie, jaką jest wingfoil. Stworzenie systemu certyfikacji gwarantującego jakość nauczania wingfoila jest odpowiedzią na coraz liczniejsze kursy i szkolenia, wprowadzane na polski rynek głównie przez zagraniczne firmy prywatne. Na rynku pojawia się coraz więcej ofert edukacyjnych, niepodlegających żadnej ocenie ani w zakresie jakości procesu szkoleniowego, ani kompetencji absolwentów. Podmiot wnioskujący o włączenie kwalifikacji od 2020 prowadzi prace zmierzające do standaryzacji sposobu nauczania i walidowania wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, co jest podstawą efektywnego oraz bezpiecznego prowadzenia kursów i szkoleń. Proponowane działania mają na celu stworzenie programów szkoleniowych i walidacyjnych dostosowanych do polskich warunków klimatycznych i specyfiki naszego kraju, a jednocześnie opierających się na światowym dorobku w zakresie metodyki nauczania i bezpieczeństwa. Jednym z dowodów poświadczających zaawansowany stan prac w tym zakresie jest udostępnienie publikacji "Podręcznik instruktora wingfoila PZKite". Proponowana kwalifikacja może stanowić istotne wsparcie w realizacji krajowych, europejskich i globalnych programów prewencji chorób cywilizacyjnych. W szczególności może być wykorzystana w programie "Sport dla wszystkich" Ministerstwa Sportu i Turystyki z dnia 4 listopada 2016 r., którego główną ideą jest "stworzenie warunków do osiągnięcia celu strategicznego - aktywnego i zdrowego społeczeństwa, poprzez upowszechnianie sportu i aktywności fizycznej oraz promocję zdrowego i aktywnego stylu życia" ("Sport dla wszystkich", Załącznik do decyzji Nr 47 Ministra Sportu i Turystyki z dnia 4 listopada 2016 r., s. 3). Osoba posiadająca kwalifikację będzie mogła prowadzić własną działalność gospodarczą w zakresie szkolenia wingfoila, m.in. zakładać i prowadzić szkoły i kluby sportowe, co przyczyni się do poprawy sytuacji na rynku pracy. Włączenie kwalifikacji do ZSK wpisze się w proces zapewniania rozpoznawalności, transparentności i mobilności kadry instruktorów wingfoila w kraju i za granicą (proponowany dla kwalifikacji poziom PRK bezpośrednio odnosi się do 3 poziomu ERK). Ujednolicenie i usystematyzowanie procedur mających wpływ na poprawę bezpieczeństwa jest bardzo istotne w aspekcie zrównoważonego rozwoju tego sportu. Włączenie tej kwalifikacji będzie też spójne z międzynarodowymi trendami przypisywania poziomów ram kwalifikacji do kwalifikacji związanych z podobnymi sportami takimi jak kiteboarding i snowboard.
1. Etap weryfikacji
1.1. Metody:
– test teoretyczny,
– rozmowa z komisją walidacyjną (zwaną dalej „komisją”),
– obserwacja w warunkach symulowanych lub rzeczywistych,
– analiza dowodów i deklaracji.
Weryfikacja składa się z dwóch części: teoretycznej i praktycznej.
Część teoretyczna służy weryfikacji wiedzy z zakresu obsługi i doboru sprzętu, bezpieczeństwa, wyboru akwenu, znajomości założeń szkolenia osób początkujących, podstaw
meteorologii (instytucja certyfikująca musi przygotować kilka zdjęć różnych zmieniających się warunków pogodowych na akwenie), metodyki nauczania wingfoila. Wiedza ma
być weryfikowana w trakcie testu teoretycznego i rozmowy z komisją.
Część praktyczna ma na celu weryfikację umiejętności pływania na desce, obsługi sprzętu stosowanego w nauczaniu wingfoila, stosowania metod self-rescue oraz umiejętności
związanych z planowaniem i prowadzeniem zajęć.
W części praktycznej stosuje się metodę obserwacji w warunkach symulowanych lub rzeczywistych połączoną z wywiadem swobodnym. Dopuszcza się stosowanie analizy dowodów i deklaracji.
Jeśli w trakcie przeprowadzania weryfikacji warunki pogodowe nie pozwalają na weryfikację umiejętności „Pływa na desce wypornościowej z hydrofoilem (hydroskrzydłem)”,
wówczas dopuszcza się potwierdzenie tej umiejętności na podstawie filmów przedstawionych przez osobę przystępującą do walidacji. Na pierwszym filmie – maksimum
2-minutowym (jedno ujęcie) – muszą być widoczne twarz i sylwetka w pierwszym ujęciu. W trakcie pływania wykonywane są: ćwiczenia przygotowujące do startu na desce
z hydroskrzydłem o długości masztu powyżej 50 cm na obydwu halsach (widoczna deska w lewitacji i skrzydło w czasie ćwiczeń), dwa zwroty z wiatrem na przeciwnych halsach
i z kontynuacją pływania na switchu. Na pierwszym planie nie mogą być widoczne inne osoby utrudniające identyfikację wykonywanych manewrów. Na początku nagrania
osoba przystępująca do walidacji musi stać obok kamerzysty, a pod koniec filmu musi znajdować się po stronie nawietrznej kamerzysty. Na drugim filmie – maksimum
2-minutowym (jedno ujęcie) – muszą być widoczne twarz i sylwetka w pierwszym ujęciu. Osoba przystępująca do walidacji musi płynąć na kolanach na desce wypornościowej
na obu halsach, wykonać minimum dwa zwroty na przeciwnych halsach. Na początku nagrania osoba przystępująca do walidacji musi stać obok kamerzysty, a pod koniec filmu
musi znajdować się po stronie nawietrznej kamerzysty. Jakość nagrań musi gwarantować możliwość identyfikacji kandydata i weryfikacji wykonanych manewrów. Instytucja
certyfikująca musi zamieścić na swojej stronie internetowej wzorcowe filmy.
Warunkiem przystąpienia do części praktycznej jest zaliczenie części teoretycznej. Część praktyczna musi nastąpić bezpośrednio po części teoretycznej.
Uznanie osiągnięcia wszystkich efektów uczenia się wskazanych dla kwalifikacji może nastąpić na podstawie analizy dowodów. Dowodem na osiągnięcie wszystkich efektów
uczenia się jest licencja instruktora wingfoila Polskiego Związku Kiteboardingu wydana nie później niż trzy lata przed przystąpieniem kandydata do walidacji. Część lub całość
efektów uczenia się może być potwierdzona innymi dowodami uznanymi przez instytucję certyfikującą.
1.2. Zasoby kadrowe
Weryfikację przeprowadza komisja. W skład komisji wchodzą 3 osoby, w tym przewodniczący komisji. Pierwszy członek komisji (przewodniczący komisji) musi spełniać następujące warunki:
– jest nauczycielem akademickim lub osobą posiadającą kwalifikację pełną z minimum 7 poziomem PRK, z 3-letnim stażem dydaktycznym w ostatnich 5 latach (w tym dotyczącym egzaminowania),
– posiada co najmniej 5-letnie doświadczenie w pracy dydaktycznej (w tym dotyczącej egzaminowania) w zakresie szkolenia instruktorów i trenerów sportów deskowych,
– jest autorem lub współautorem minimum 1 opublikowanego programu szkolenia w sporcie deskowym.
Drugi i trzeci członek komisji muszą spełniać następujące warunki:
– posiadają minimum 8-letnie doświadczenie w zakresie prowadzenia szkoleń grupowych w wingfoilu lub dyscyplinie pokrewnej (takiej jak: kiteboarding, windsurfing),
– posiadają minimum 5-letnie doświadczenie w organizowaniu pracy instruktorów wingfoila lub dyscypliny pokrewnej (takiej jak: kiteboarding, windsurfing),
– mają udokumentowane minimum 3-letnie doświadczenie w prowadzeniu lub asystowaniu kursów na instruktorów wingfoila lub dyscypliny pokrewnej (takiej jak: kiteboarding, windsurfing),
– są autorami lub współautorami minimum 1 opublikowanego programu szkolenia w wingfoilu lub dyscyplinie pokrewnej (takiej jak: kiteboarding, windsurfing).
Co najmniej jeden z członków komisji posiada udokumentowane doświadczenie w zakresie działań związanych z wdrażaniem Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.
1.3. Warunki organizacyjne i materialne
Do przeprowadzenia etapu teoretycznego niezbędne są:
– sala, której organizacja musi umożliwiać każdej osobie przystępującej do walidacji samodzielną pracę,
– komputer z dostępem do Internetu,
– tablica whiteboard – duża.
Do przeprowadzenia etapu praktycznego weryfikacji instytucja certyfikująca musi zapewnić:
– dostęp do akwenu minimum 400 m × 250 m,
– kursantów, minimalna liczba: 1 kursant na 3 osoby przystępujące do walidacji,
– łódź motorową lub ponton typu „Rib”,
– skrzydła w rozmiarach: do 3 m2, od 3 m2 do 5 m2 i powyżej 5 m2,
– deski do pływania wypornościowego min. 145 l,
– deski do pływania w lewitacji do 125 l,
– skrzydła i maszty umożliwiające lewitację na akwenie walidacyjnym,
– pianki, kapoki, trapezy, kaski,
– flagi i boje do oznaczenia akwenu.
Sprzęt wingfoilowy nie może być starszy niż 2-letni.
Instytucja prowadząca walidację musi zapewnić bezstronną i niezależną procedurę odwoławczą, w ramach której osoby uczestniczące w procesie walidacji i certyfikacji mają
możliwość odwołania się od decyzji dotyczących przebiegu walidacji, w szczególności decyzji kończącej walidację. W przypadku negatywnego wyniku walidacji instytucja
prowadząca walidację jest zobowiązana przedstawić uzasadnienie decyzji.
2. Etapy identyfikowania i dokumentowania
Nie określa się wymagań do tych etapów.
