Badania pokazują, że Polska jest czwartym w Europie krajem o najwyższym spożyciu herbaty [http://www.portalspozywczy.pl/napoje/wiadomosci/badanie-polacy-pija-wiecej-herbaty-niz-chinczycy-czy-japonczycy,166074.html]. Aż 80% dorosłych konsumentów pije herbatę codziennie, statystyczny Polak konsumuje średnio kilogram herbaty rocznie. Pijemy jej niemal dwukrotnie więcej niż Chińczycy, ponad dwukrotnie więcej niż Francuzi (a to z Francji w XVII trafił do nas ten napój), czterokrotnie więcej niż Amerykanie i siedmiokrotnie więcej niż Włosi [https://www.pb.pl/polacy-szaleja-za-herbata-ranking-743425]. W kontynentalnej Europie więcej herbaty niż Polacy piją tylko Rosjanie.
Mimo tak dużej popularności tego naparu, niewiele osób posiada wiedzę na temat herbaty, jej rodzajów, zasad parzenia czy wykorzystania i właściwości. Nie wszyscy wiedzą, że podczas niewłaściwego parzenia herbaty uwalniają się toksyny szkodliwe dla zdrowia. Istotnym z tego punktu widzenia, wydaje się edukowanie społeczeństwa w tym zakresie. Niestety niewiele osób jest przygotowanych do prowadzenia profesjonalnych szkoleń czy kursów na temat herbaty. A zapotrzebowanie w tym zakresie stale rośnie. Coraz więcej szkół gastronomicznych jest zainteresowanych poszerzaniem swojej oferty o szkolenia podnoszące kwalifikacje w zakresie przygotowywania herbat (dane własne Centrum Szkolenia Barmanów). Nie tylko absolwenci szkół branżowych chcą się doszkalać, ale także właściciele czy managerowie restauracji i hoteli dostrzegają dużą szansę i przewagę konkurencyjną w zatrudnianiu profesjonalnego kipera herbaty, który zadba o wysokiej jakości asortyment w lokalu i pomoże gościom w doborze odpowiedniego naparu do dania czy deseru (opinie wyrażone w dołączonych do wniosku rekomendacjach).
Trudno się dziwić tym tendencjom, ponieważ polski rynek herbaty jest rynkiem prężnie rozwijającym się. Jak pokazuje raport Euromonitora za rok 2017, w latach 2018/2019 rynek może wzrosnąć od 1,4 do 2 proc. osiągając w 2021 roku wartość 2,47 mld zł [http://www.portalspozywczy.pl/napoje/wiadomosci/euromonitor-w-2018-rynek-herbaty-osiagnie-wartosc-2-25-mld-zl,152434.html]. Popyt na zieloną herbatę oraz wiedza o jej prozdrowotnych właściwościach szybko rosną wraz ze wzrostem dobrobytu społeczeństwa. Ponieważ brak jest profesjonalnych kiperów herbaty, Polacy swoją wiedzę czerpią z internetu, gdzie poza naukowymi opracowaniami o herbacie (https://www.mp.pl/pacjent/dieta/zasady/70753,zdrowotne-wlasciwosci-herbaty) można znaleźć także wiele legend i mitów, z czego niektóre nie tylko nie mają nic wspólnego ze zdrowym odżywianiem, a wręcz mogą zaszkodzić. Osoby posiadające opisywaną kwalifikację mogą wypełnić tę lukę na rynku i pełnić funkcje edukacyjne w społeczeństwie.
Zasadnym zatem wydaje się zadbanie o profesjonalną kadrę kiperów herbaty, co ma na celu włączenie kwalifikacji “Przygotowywanie i serwowanie herbat i naparów” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji. Przyczyni się to do profesjonalizacji usług nie tylko na rynku herbaty, ale na całym rynku gastronomicznym.
Bibliografia:
1. Kozirok W., Sitkiewicz M., Postawy zachowania konsumentów wobec herbat i herbatek , ” Handel wewnętrzny”, No. 2 ( 355), 2015, s. 222-233.
2. Miazga- Sławińska M., Grzegorczyk A., Herbaty- rodzaje, właściwości, jakość, zafałszowania,” Kosmos, Problemy Nauk Przyrodniczych”, No. 63( 3), 2014, s. 473-479.
3. Michalak- Majewska M., Właściwości herbaty. Część 1 Znaczenie żywieniowe ,” Nauka Przyroda Technologie”, No. 5 (6), 2011.
4. Oficjalna strona internetowa World Green Tea Associaction, http://www.o-cha.net/english/cup/pdf/2.pdf ( dostęp 06.05.2018).
5. Oficjalna strona internetowa World Green Tea Associaction, http://www.o-cha.net/english/cup/pdf/40.pdf ( dostęp 06.05.2018).
6. Sharangi A.B., Medicinal and therapeutic potentialities of tea (Camellia sinensis L.) – A review, ” Food Research International”, No. 42, 2009, s. 529-535.
1. Etap weryfikacji
1.1. Metody
Na etapie weryfikacji efektów uczenia się wykorzystuje się następujące metody:
– test teoretyczny,
– obserwacja w warunkach symulowanych,
– prezentacja parzenia i serwowania herbat i naparów,
– wywiad swobodny (rozmowa z komisją).
1.2. Zasoby kadrowe
Instytucja certyfikująca powołuje komisję, która odpowiada za przebieg weryfikacji efektów uczenia się. Komisja składa się co najmniej z dwóch członków, w tym przewodniczącego komisji, który ma decydujący głos.
Każdy członek komisji musi znać zasady przeprowadzania walidacji i stosowane metody.
Przewodniczący komisji walidacyjnej musi spełniać łącznie następujące warunki:
– udokumentować posiadane wykształcenie z obszaru gastronomii;
– udokumentować ukończenie kursu pedagogicznego lub studia pedagogiczne;
– udokumentować doświadczenie zawodowe minimum 5-letnie, w okresie ostatnich 7 lat, w sektorze usług gastronomicznych na stanowisku związanym z bezpośrednią obsługą
gości i konsumentów, np. kelner, barman, sommelier, barista, kiper, herbaty, lub branży herbacianej, np. w herbaciarni, kawiarni, sklepie specjalistycznym sprzedającym herbatę;
– udokumentować minimum 5-letnie doświadczenie, w okresie ostatnich 7 lat, w prowadzeniu szkoleń z zakresu branży herbacianej lub szkoleń związanych z bezpośrednią
obsługą gości i konsumentów w sektorze usług gastronomicznych.
Członek komisji walidacyjnej musi spełniać co najmniej trzy z warunków dla przewodniczącego komisji.
1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne
Etap weryfikacji efektów uczenia się musi składać się z dwóch części: teoretycznej i praktycznej.
W części teoretycznej wiedza jest weryfikowana poprzez test teoretyczny. Warunkiem przystąpienia do części praktycznej jest zaliczenie części teoretycznej.
Część praktyczna wymaga zastosowania następujących metod:
– wywiad swobodny (rozmowa z komisją);
– obserwacja w warunkach symulowanych;
– prezentacja parzenia i serwowania herbat i naparów.
Instytucja certyfikująca zapewnia wydzielone stanowisko egzaminacyjne z dostępem do:
– bieżącej wody, środków czystości;
– herbat liściastych, wyróżniających się całymi, gładkimi liśćmi, bez połamanych liści, herbat w saszetkach, w tym kopertowanych, np. czarnej, czerwonej, zielonej, żółtej,
białej, turkusowej oraz earl grey, rooibos, i yerba mate;
– składników potrzebnych do przygotowania herbat aromatyzowanych i naparów, w tym dodatków aromatycznych (suszy owocowych, suszy ziołowych, przypraw korzennych),
syropów, mleka, miodu, konfitur owocowych, cytryny, cukru oraz lodu;
– naczyń, porcelany i sprzętu do parzenia herbat, w tym czajników ceramicznych i żeliwnych, dzbanków szklanych i metalowych, zaparzacza frenchpress, samowara, metalowego imbryka do schładzania wody, zestawów kiperskich do herbaty (np. gaiwana – chińskiego naczynia szklanego lub ceramicznego do parzenia herbaty, składającego się
z czarki i pokrywki, chapana – tacy/naczynia do zbierania rozlanej wody i herbaty, ceramicznych czarek różnej pojemności, niucharów – ceramicznych zestawów składających się z małej czarki i wąskiego kubka), porcelanowych filiżanek z podstawkami, szklanek do herbaty osadzonych w uchwytach metalowych lub innych, szklanek typu
tulipan, podstawek do szklanek, łyżeczek do filiżanek, łyżeczek do szklanek do herbaty, cukiernic, łyżeczek do cukiernic, szczypiec do kostek cukru, naczyń, łyżeczek, widelczyków do podania np. konfitury, cytryn, miodu, drippera do herbaty, filtrów, sitek, termometrów, wagi.
Instytucja prowadząca walidację musi zapewnić możliwość odwołania się od decyzji końcowej walidacji.
W trakcie przeprowadzania weryfikacji osoby przystępujące do walidacji nie mogą korzystać z materiałów innych niż niezbędne do realizacji etapu weryfikacji lub przekazane
przez podmiot organizacyjny.
2. Etapy identyfikowania i dokumentowania
Instytucja prowadząca walidację musi zapewnić wsparcie osobie przystępującej do walidacji w zakresie identyfikowania oraz dokumentowania posiadanych efektów uczenia się.
2.1. Metody
Nie określa się wymagań dla etapu identyfikowania i dokumentowania.
