| 1 | Uczeń na podstawie zapisu nutowego, dokonując analizy słuchowej, rozpoznaje poznane akordy
i wynikające z nich relacje funkcyjne, kadencje, wychylenia modulacyjne, modulacje,
progresje. | |
| 2 | Uczeń określa poznane zagadnienia harmoniczne w utworach utrzymanych w harmonice dur-
-moll. | |
| 3 | Uczeń potrafi odczytać treść harmoniczną podaną w postaci basu cyfrowanego (w odniesieniu do
epoki baroku). | |
| 4 | Uczeń potrafi wskazać w utworach XX wieku charakterystyczne cechy harmoniki oraz
zastosowane środki harmoniczne (skala, seria, akordy, współbrzmienia, centra tonalne). | |
| 5 | Uczeń potrafi zaprezentować własne zadanie (na fortepianie, w opracowaniu instrumentalnym
lub wokalnym). | |
| 6 | Uczeń realizuje na fortepianie różne rodzaje kadencji (doskonałą, plagalną, neapolitańską,
zawieszoną, zwodniczą i rozszerzoną). | |
| 7 | Uczeń realizuje pisemnie i na fortepianie konstrukcje harmoniczne z użyciem poznanych
akordów, według podanego sopranu, basu lub funkcji, oraz nazw literowych akordów
i stopni; odtwarza zapisane konstrukcje na fortepianie, w opracowaniu instrumentalnym
lub wokalnym. | |
| 8 | Uczeń realizuje pisemnie i na fortepianie różne rodzaje modulacji w formie krótkich przebiegów,
zawierających wszystkie elementy procesu modulacyjnego. | |
| 9 | Uczeń rozróżnia w zapisie nutowym składniki akordu (w tym dysonujące), dźwięki obce
i alterowane. | |
| 10 | Uczeń tworzy, w oparciu o poznaną wiedzę i zasady dotyczące języka harmonicznego, własne
zadania różnorodne pod względem faktury, formy, obsady wykonawczej i stylistyki. | |
| 11 | Uczeń wykorzystuje w swoich ćwiczeniach poznane środki harmoniki XX wieku, zwracając
uwagę na odpowiedni dla danej konwencji stylistycznej lub techniki kompozytorskiej
dobór dźwięków, współbrzmień, akordów i skal. | |
| 12 | Uczeń zna cechy harmoniki funkcyjnej. | |
| 13 | Uczeń zna charakterystyczne cechy harmoniki XX wieku wynikające z zastosowanego materiału
dźwiękowego (skale całotonowe, dwunastodźwiękowe, pentatoniczne, wąskozakresowe,
modalne, modi messiaenowskie) oraz wykorzystanych akordów (tercjowe, kwartowe,
sekundowe) i brzmienia (harmonika sonorystyczna). | |
| 14 | Uczeń zna następujące rodzaje kadencji (doskonałą, plagalną, neapolitańską, zawieszoną,
zwodniczą i rozszerzoną). | |
| 15 | Uczeń zna podstawowe pojęcia z zakresu harmonii funkcyjnej, posługuje się nimi i wykorzystuje
je do opisu zjawisk harmonicznych. | |
| 16 | Uczeń zna pojęcia dotyczące przezwyciężania systemu dur-moll: bitonalność, politonalność,
poliharmonika, centralizacja tonalna. | |
| 17 | Uczeń zna różne rodzaje dźwięków obcych: osiągnięte razem z akordem (opóźnienia) i w czasie
trwania akordu: przejściowe, pomocnicze, wyprzedzające, oderwane i zamienne). | |
| 18 | Uczeń zna zasady analizy harmonicznej. | |
| 19 | Uczeń zna zasady budowy, określania i łączenia trójdźwięków, czterodźwięków
i pięciodźwięków jako akordów głównych, pobocznych i wtrąconych, w układzie
czterogłosowym, w różnych odmianach skali majorowej i minorowej. | |
| 20 | Uczeń zna zasady budowy, łączenia i rozwiązywania różnych form dominanty dysonansowej
(dominanta z podwójnym opóźnieniem, septymowa, septymowa bez prymy, nonowa,
nonowa bez prymy, dominanta alterowana, dominanta chopinowska). | |
| 21 | Uczeń zna zasady logiki funkcyjnej, harmonizowania melodii i realizacji basu cyfrowanego
(w odniesieniu do epoki baroku). | |
| 22 | Uczeń zna zasady wychylenia modulacyjnego oraz modulacji diatonicznej, chromatycznej
i enharmonicznej. | |
| 23 | Uczeń zna zjawisko alteracji i akord tristanowski. | |
