| 1 | Uczeń improwizuje krótkie preludium na zadany temat w układzie trzy- lub czterogłosowym. | |
| 2 | Uczeń improwizuje z wyobraźni, inspirując się innymi rodzajami sztuk (malarstwo, poezja). | |
| 3 | Uczeń kształci umiejętności techniczne, niezbędne w dłuższej improwizacji: przebiegi gamowe,
akordowe, pasaże i struktury figuracyjne w rożnych tonacjach. | |
| 4 | Uczeń poprawnie odczytuje zapis linii basu cyfrowanego i samodzielnie opracowuje
fragmenty utworów z epoki baroku. | |
| 5 | Uczeń posługuje się dynamiką, agogiką i rejestracją w celu osiągnięcia odpowiedniego
charakteru i wyrazu swojej improwizacji. | |
| 6 | Uczeń potrafi dokonać figuracji melodii i zdobić ją w przebiegu konstrukcji muzycznej oraz
w kadencjach. | |
| 7 | Uczeń potrafi samodzielnie skomponować melodię w oparciu o zasadę budowy okresowej oraz
zróżnicowany, krótki schemat rytmiczny; potrafi zagrać kadencję w różnych jej
odmianach i różnych tonacjach. | |
| 8 | Uczeń potrafi stworzyć swobodną konstrukcję muzyczną typu fantazja oddającą nastrój lub
ilustrującą wydarzenie. | |
| 9 | Uczeń samodzielnie improwizuje dłuższy utwór w oparciu o prosty schemat dwu- lub
trzyczęściowy (AB, ABA). | |
| 10 | Uczeń tworzy akompaniament do podanej melodii. | |
| 11 | Uczeń tworzy figuracje melodii, stosuje progresje, z uwzględnieniem modulacji do innej tonacji. | |
| 12 | Uczeń tworzy zasoby schematów rytmicznych i melodycznych. | |
| 13 | Uczeń uwzględnia zasady kontrapunktu, improwizując bicinium i trio z podanym cantus firmus. | |
| 14 | Uczeń wykorzystuje elementy imitacji w tworzonych przez siebie improwizacjach. | |
