| 1 | Uczeń analizuje utwór muzyczny, wykorzystując wiedzę z przedmiotów ogólnomuzycznych. | |
| 2 | Uczeń bierze udział w różnych formach aktywności muzycznej (audycje, koncerty, kursy i inne). | |
| 3 | Uczeń dokonuje oceny krytycznej wykonanych utworów. | |
| 4 | Uczeń doskonali technikę gry a vista. | |
| 5 | Uczeń doskonali umiejętności wykonawcze w pracy nad interpretacją utworów. | |
| 6 | Uczeń gra różnorodną artykulacją w następujących technikach gry:
a) palcowej,
b) pasażowej,
c) dwudźwiękowej,
d) oktawowej,
e) akordowej,
f) repetycyjnej,
g) kantylenowej,
h) przerzuty, skoki,
i) ozdobniki (np.: tryle, arpeggio, glissando, tremolo). | |
| 7 | Uczeń interpretuje utwory muzyczne zgodnie z ich stylem, charakterem i budową formalną,
szczególnie uwzględniając:
a) estetykę brzmienia,
b) kształtowanie formy w czasie: prawidłowy rytm, pulsację, tempo finalne, różnice
agogiczne, tempo rubato i inne,
c) kształtowanie napięć muzycznych w melodyce,
d) artykulację,
e) dynamikę,
f) stosunek planów (perspektywę brzmienia),
g) zróżnicowaną barwę dźwięku – kolorystykę (m.in. efekty impresjonistyczne),
h) przebieg harmoniczny utworu,
i) właściwe frazowanie,
j) ornamentykę,
k) pedalizację. | |
| 8 | Uczeń kontroluje prawidłową postawę przy instrumencie. | |
| 9 | Uczeń koryguje popełniane błędy. | |
| 10 | Uczeń planuje i realizuje przedsięwzięcia muzyczne. | |
| 11 | Uczeń poprawnie wykonuje z pamięci podczas występów publicznych następujący program: trzy
etiudy lub inne utwory wirtuozowskie (w tym co najmniej jedna etiuda F. Chopina),
uwzględniające technikę: palcową obu rąk, podwójnych dźwięków i oktaw; utwór
polifoniczny (do wyboru: preludium i fuga J.S. Bacha lub inna forma cykliczna
w całości); sonatę klasyczną w całości; utwór F. Chopina, utwór dowolny (do wyboru:
romantyczny, neoromantyczny, impresjonistyczny lub współczesny) oraz koncert (do
wyboru: całość, część I lub II i III); dopuszcza się wykonanie z nut muzyki
skomponowanej po 1950 r. | |
| 12 | Uczeń posiada umiejętność przekazu treści muzycznej wykonywanego utworu podczas
publicznego występu. | |
| 13 | Uczeń posługuje się różnorodną pedalizacją m.in. półpedały, pedał wibracyjny. | |
| 14 | Uczeń posługuje się różnorodnymi sposobami pamięciowego opanowania utworów muzycznych. | |
| 15 | Uczeń potrafi odpowiednio reagować na błędy i sprawnie je korygować podczas występu. | |
| 16 | Uczeń pracuje świadomie nad rozwijaniem środków wykonawczych. | |
| 17 | Uczeń prawidłowo gra wszystkie gamy i pasaże: majorowe oraz minorowe harmoniczne
i melodyczne w pozycjach oktawy, tercji, seksty i decymy oraz podwójnych tercjach;
odpowiednie do nich pasaże toniczne z przewrotami mieszane, pasaże oparte na
czterodźwiękach dominanty septymowej i akordach septymowych zmniejszonych
z przewrotami mieszane, gamy chromatyczne w pozycjach i podwójnych tercjach. | |
| 18 | Uczeń prawidłowo i ze zrozumieniem przedstawia różne formy muzyczne: utwory polifoniczne,
klasyczny cykl sonatowy (do wyboru np.: sonatę, koncert), rondo, wariacje, etiudy,
utwory wirtuozowskie, utwory kantylenowe, miniatury i duże formy romantyczne. | |
| 19 | Uczeń prawidłowo odczytuje nowy utwór muzyczny. | |
| 20 | Uczeń prawidłowo realizuje fakturę homofoniczną i polifoniczną:
a) proporcje brzmienia pomiędzy kilkoma planami muzycznymi,
b) polifonia trzy- i czterogłosowa,
c) prowadzenie kilku głosów jedną ręką,
d) opanowanie pełnego zakresu struktur polirytmicznych. | |
| 21 | Uczeń prawidłowo wydobywa i kształtuje dźwięk we wszystkich rejestrach, ze szczególnym
uwzględnieniem:
a) estetyki brzmienia,
b) wrażliwości na barwę,
c) szerokiej skali dynamicznej,
d) różnorodnych sposobów jego wydobycia,
e) wyrównania brzmienia. | |
| 22 | Uczeń rozpoznaje i definiuje cechy charakterystyczne budowy formalnej utworów, np.: fuga,
suita, forma sonatowa, cykl sonatowy, rondo, wariacje, koncert, etiuda, miniatura i duża
forma romantyczna. | |
| 23 | Uczeń rozpoznaje i wymienia cechy charakterystyczne stylu epoki i kompozytora
wykonywanych utworów, np.: technika imitacyjna w polifonii barokowej, faktura homofoniczna w utworach klasycznych, tempo rubato i oddech w romantycznej
kantylenie, wykorzystanie kolorystyki brzmienia w impresjonizmie. | |
| 24 | Uczeń rozumie pojęcia muzyczne, samodzielnie określa charakter utworu oraz stosuje
odpowiednie środki wyrazu. | |
| 25 | Uczeń rozwija umiejętności współpracy z innymi i tworzenia dobrych relacji. | |
| 26 | Uczeń samodzielnie dociera do informacji w tym z wykorzystaniem technologii informacyjnej
i komunikacyjnej. | |
| 27 | Uczeń samodzielnie pokonuje problemy techniczno-wykonawcze i interpretacyjno-muzyczne. | |
| 28 | Uczeń stale pracuje nad doskonaleniem sposobów wydobycia dźwięku. | |
| 29 | Uczeń stosuje podstawowe zasady obycia estradowego. | |
| 30 | Uczeń świadomie przekazuje treść muzyczną utworu, wykorzystując wyobraźnię brzmieniową,
ekspresję wypowiedzi, emocje i intelekt. | |
| 31 | Uczeń swobodnie i elastycznie posługuje się aparatem gry ze szczególnym uwzględnieniem
synchronizacji pracy rąk we wszystkich typach faktury, niezależności rąk oraz sprawności
technicznej lewej ręki. | |
| 32 | Uczeń utrzymuje w gotowości wykonawczej wybrane utwory. | |
| 33 | Uczeń współpracuje z innym instrumentalistą lub orkiestrą podczas prezentacji koncertu
fortepianowego. | |
| 34 | Uczeń wykonuje literaturę fortepianową z różnych epok muzycznych i w różnych stylach:
baroku, klasycyzmu, romantyzmu, impresjonizmu i współczesności (XX i XXI wieku). | |
| 35 | Uczeń wykorzystuje elementy techniki gry w sposób wirtuozowski. | |
| 36 | Uczeń zna ogólne zasady budowy i wydobywania dźwięku fortepianu oraz jego historycznych
prototypów: klawikordu, klawesynu i pianoforte. | |
| 37 | Uczeń zna oznaczenia dynamiczne, artykulacyjne, agogiczne i interpretacyjne (w tym oznaczenia
włoskie). | |
